Hellboy

Bedacht als tweede sequel op Guillermo del Toro's 'Hellboy' (2004), draaide de HELLBOY die woensdag in de zalen verscheen anders uit. Del Toro en ster Ron Perlman tekenden niet voor de productie en anders dan de voorgaande films werd de stripherneming R-rated. Gevolg: een lawine aan geweld en actie.

De reboot (het verhaal vertrekt van voren af aan) opent met King Arthur die de bloedkoningin Nimue in stukken hakt en zijn ridders de in zware koffers verpakte lichaamsdelen over Engeland laat verspreiden. Uiteraard komt Nimue na al die eeuwen terug naar het heden en wil ze de integrale mensheid van de aardbol vegen. Tot zover de rode lijn van het verhaal, losjes gebaseerd op Mike Mignola’s strip The Wild Hunt. Ook andere verhaallijnen zijn geïnspireerd door Mignola’s strips. Zo kwam het personage Gruagach, een op wraak belust reuzenzwijn, voor in verscheidene afleveringen en verschijnt de naziofficier met de blauw-rode brilglazen (en het hakenkruis in het rode gedeelte) in de allereerste boekenserie Seed of Destruction.

Ook in zijn filmstijl verwijst Neil Marshall (Dog Soldiers, The Descent, Centurion) naar Mignola: de verhaalsprongen, het gebruik van flashbacks om personages te duiden en de krachtige montage doen denken aan de sfeer van het Hellboy-stripuniversum. Het felle coloriet van de strips (rood nadrukkelijk afgetekend tegen allerlei donkere tinten) vertaalt Marshall echter naar zware bombast en slechte heavy metal (het schreeuwerige Mötley Crüe, maar gelukkig ook beter rockwerk van onder meer Alice Cooper en Black Rebel Motorcycle Club).

Anders dan Del Toro's rode duivel creëert Marshall een held wars van subtiliteiten, maar wel (zoals in de strips) vol ironie en zelfspot. HELLBOY anno 2019 richt zich meer naar de toeschouwer die een hoog verteltempo (lees: actie na actie) verlangt en wiens aandachtsspanne geen shots van langer dan een minuut verdraagt. Weg Del Toro’s liefde voor cinema, weg diens liefde voor de grimmige creaturen die hij op het scherm tovert en al helemaal geen aandacht meer voor betoverende details. Enter in-your-face gore en brutaal geweld. Opgediend met de glimlach, dat wel. Maar deze reboot gaat in zijn zelfrelativering dermate ver dat het nonsensicale de bovenhand krijgt en het beoogde stripkarakter de originele sfeer van de strips in de verdoemenis drukt. Wat rest zijn luidruchtige duels met reuzen en monsters. Een blijvende indruk laat HELLBOY niet na. De indruk dat je twee uren in een cinemazetel hebt doorgebracht, voelt daarentegen wel realistisch aan.

Vertoningen: Cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door PIET GOETHALS

Hellboy

10/04/2019
Regisseur: 
Scenario: 
Genre: 
Productiejaar: 
2019
Distributeur: 
Kinepolis Film Distribution

Media: 

onomatopee