Hoe tem je een draak 3: De verborgen wereld

Film is goed voor veel dingen. Het kan je weg leiden naar contemplatie of een ander beeld van de wereld. Of, zoals het geval is in HOE TEM JE EEN DRAAK 3, je eindelijk een antwoord bieden op de vraag: "Hoe zou de paringsdans van de draak eruitzien?" Het derde en laatste deel van de geslaagde Viking-en-drakenfranchise verschijnt vandaag in de Belgische zalen.

De drakenavonturen in de drie DreamWorksproducties zijn losjes gebaseerd op de reeks van Cressida Cowell, die daarvoor de Philosophy Now-prijs kreeg. De animatie van Dean DeBlois (Lilo & Stitch) is uiteraard meer actie- en relatiegericht, maar hij speelt via het eigenzinnige hoofdpersonage Hikkert toch ook creativiteit en redenering uit tegen conservatisme. Net als in ‘1’, waarin Hikkert zijn dorpsgenoten moest overtuigen van de inherente goedheid van de draken, zien we de kwaliteiten van een leider, die ondanks tegenkanting op zoek gaat naar een nieuwe thuis voor zijn volk, wanneer chaos en gevaar dreigen.  

Het is duidelijk dat het volledige verhaal van Hikkert en zijn draak Bijtkwijt geschreven is over de drie delen. De coming of age van de ondertussen niet meer zo klungelige bonenstaak vormt de grote verhaalboog. Ook schoof het scenario als in een lange aanloop in de voorgaande films meermaals naar voor hoe zeldzaam de drakensoort van de nachtfurie is: Bijtkwijt was voor zover geweten de enige. Zoals in de fantasytekenfilm The Last Unicorn (1982) staat het voortbestaan van de nachtfuries op het spel. Net zoals in die klassieker is het wijfje, dat in dit eindstuk van de trilogie eindelijk gevonden wordt, van een adembenemende schoonheid. Gladglinsterend wit met blauwe kattenogen is het hart van de kijker en die van Bijtkwijt gestolen. Dat die zich als een kluns gaat gedragen in een erg grappige en aandoenlijke verleidingsscène is maar normaal. Naast romantiek leidt het nieuwe personage, geen nachtfurie maar een lichtfurie, ook tot een antwoord op het ethische vraagstuk of draken geen vrijheid verdienen, in plaats van Vikinghuisdieren te zijn.

Visueel valt er nooit wat aan te merken op de Dreamworks Studios (Shrek, Kung Fu Panda). Sinds het tweede deel in 2008 gebruiken ze een nieuwe licht- en animatiesoftware (respectievelijk Torch en Primo, voor de kenners), die beter het tactiele gevoel van huid en vet in de verf kan zetten, of, zoals DeBlois vertelde tijdens de voorstelling in Annecy, “de sensatie van de huid die zich over de spieren beweegt, in plaats van een massa aan materiaal dat zich samen beweegt”. Het resultaat is zo vlekkeloos dat je bijna vergeet dat je naar een compleet uitgevonden en -getekende wereld kijkt. Er zijn adembenemende natuurbeelden en uiteraard komt er veel inspiratie uit de Vikingcultuur. De draken zijn geslaagde, kleurrijke mixen van fantasie en dier, ook in de steeds geloofwaardige manier waarop ze zich gedragen.

HOE TEM JE EEN DRAAK 3 is een noodzakelijk en vindingrijk sluitstuk. Al valt de film wel in herhaling met zijn vele gevechtsscènes veroorzaakt door een oorlogszuchtige vijand. Drago uit deel twee is nu Grimmel (deze keer wit en niet de enige kleurling, misschien hebben ze onze review gelezen?), wiens levensdoel het is draken uit te roeien. Ondanks de epische soundtrack met Ierse folkinvloeden en de vele grappen en grollen van Hikkerts drakenrijdersteam kan de gewelddadige actie de aandacht niet altijd vasthouden. Grimmel delft uiteindelijk het onderspit omdat de zachte behandeling van de Vikings voor hun draken ook hun loyauteit heeft opgeleverd. Zo is het aan het eind respect dat zegeviert.

Vertoningen: Cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door CHARLOTTE TIMMERMANS

Hoe tem je een draak 3: De verborgen wereld

29/01/2019
Regisseur: 
Scenario: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2019
Distributeur: 
Sony Pictures

Media: