Honeyland

HONEYLAND houdt het midden tussen documentaire milieuparabel en existentieel familiedrama. Via de zorgzame Hatidze wordt de destructieve kracht van exploitatie aangekaart.

Zo zoet honing smaakt, zo zuur is de vaststelling dat massale bijensterfte gepaard gaat met een kelderende biodiversiteit. Documentaires als More than Honey wezen al op de ecologische en economische noodzaak van een bloeiende bijenpopulatie. De jonge Macedonische regisseurs Ljubo Stefanov en Tamara Kotevska hadden ook zo’n milieubewuste (korte) documentaire op het oog toen ze naar een afgelegen bergstreek in hun thuisland trokken. Een ontmoeting met imker Hatidze leidde echter tot een jarenlange draaiperiode en een film die het midden houdt tussen documentaire milieuparabel en existentieel familiedrama. De op een grote afstand gefilmde introductie van het hoofdpersonage, een minuscule wandelaar in een dor landschap, roept herinneringen op aan Abbas Kiarostami. Ook in wat volgt, neemt HONEYLAND de route van de fraai gefotografeerde arthousefilm in een barre, symbolisch geladen setting. In een grotendeels duister interieur praat Hatidze met haar 85-jarige bedlegerige moeder terwijl het zonlicht binnenvalt. Buiten klautert ze bergwanden op en onderhoudt ze, ook in bomen en ruïnes, de koloniën met honingraten. Met haar kleurrijke kledij en gegroefde gelaat is ze als een bijensjamaan die zorgzame rituelen uitvoert om van de bijen te mogen nemen wat de bijen haar toestaan. “De helft voor jullie, de helft voor mij”, zegt ze wanneer ze honing weghaalt om te gaan verkopen op de markt in Skopje. Die harmonie komt op de helling te staan wanneer een koppel met zeven kinderen en een kudde koeien naast Hatidze komt wonen. Luidruchtig ruziënd werkt het hele gezin mee om de veestapel te hoeden, maar veel brengen ze er niet van terecht. Hatidze ziet in een jonge tiener de zoon die ze nooit heeft gehad en geeft de pater familias zelfs raad wanneer die zelf bijen begint te houden. Met het oog op snel geld slaat de vader haar gouden wenken in de wind. Hijzelf en zijn jonge kinderen krijgen bijensteken te verwerken. Via die dynamiek tussen Hatidze en haar buren toont HONEYLAND op microschaal dat blindweg exploiteren haaks staat op duurzaamheid. Zo brengen debutanten Stefanov en Kotevska met hun gestileerde observatie een ode aan organisch leven. 

Vertoningen: cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door BJORN GABRIELS

Honeyland

19/08/2020
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2019
Distributeur: 
MOOOV

Media: 

onomatopee