Honeymoon

Henri Van Lierde houdt het kaarsje voor de kleinschalige auteursfilm brandende. Van Lierde zocht geen subsidie, maar investeerde eigen geld zodat hij zíjn film zou kunnen maken. HONEYMOON is een ode aan het absurde en surreële.

Bob en Louise zijn op de titulaire huwelijksreis wanneer hun auto pech heeft en besluiten dan maar ter plaatse te kamperen in hun eigen Hof van Eden. Regisseur en acteur Henri Van Lierde benadrukt dat HONEYMOON een absurde film is, niet te vatten in een eerste en tweede betekenislaag. Hij voegt de daad bij het woord: zodra Bob en Louise zich installeren in hun duinpan, weerklinkt het gefluit van een stoomlocomotief en arriveert er een conducteur. Even wordt het een stille film, met tussenframes waarop de dialoog te lezen is.

HONEYMOON werpt zijn absurde blik al snel op (de christelijke) religie. Tijdens hun verblijf in de duinpan krijgt het koppel bezoek van allerlei figuren met uiteenlopende wensen, onder anderen een pastoor, een kluizenaar en een ingenieur. Na het bezoek van ingenieur Francis denkt Louise dat hij Jezus was, later stelt iemand dat hij de duivel zou kunnen zijn. Pancrace, een man die in de duinpan verschijnt en zegt voor Bob en Louise te werken, plant een dode stronk op vraag van Bob. De pastoor merkt op dat het goed is dat er geen appels aan de boom hangen “zo worden we niet verleid”.

Van Lierde reduceert zijn film niet tot het Bijbelse verhaal van Adam en Eva. De film is in feite helemaal niet te reduceren tot eender wat en gaat diverse richtingen uit. HONEYMOON exploreert bijvoorbeeld de verleiding, vaak via het lichaam van Louise. Het vleselijke verschijnt hier en daar, maar verdwijnt telkens even snel. Er zit ook een spanning in Pancrace, de dienaar met een zwarte huidskleur. Hij leest in de krant over een zwarte die is neergeschoten door een gendarme. Zijn de voor een safari geklede Bob en Louise blanke kolonialen die de oorspronkelijke Adam uit zijn rol stoten? De film is meer bezig met vragen op te werpen dan antwoorden voor te stellen. Dat is krachtig maar ook frustrerend om naar te kijken. Wie moet dit nu weer voorstellen, vraag je je misschien af bij het zoveelste bezoek voor het pas getrouwde koppel. Het transcendente omkadert alles, symboliek is overal aanwezig. De film blijft, bij eerste visie althans, teleologisch onduidelijk: wat is nu de doelstelling?

Om een of andere reden verlaten de verschillende personages af en toe de duinpan. De camera en dus de kijker blijven voor het grootste deel echter aan de duinen gekluisterd. Als een impotente god kijken we toe op taferelen die zich afspelen op het zand. De kluizenaar leidt een ceremonie waar iedereen God aanroept, blijkt achteraf een fraudeur te zijn, steelt Louises juwelen en wordt uiteindelijk onderpaus, een niet bestaande positie in het Vaticaan. De film geeft de indruk niet zozeer te steunen op een onbetrouwbare verteller, maar ons aan te spreken als onbetrouwbare toeschouwer. Het heen en weer wisselen tussen zwart-wit- en kleurenfilm en de verschillende takes tijdens de ceremonie voeden dit gevoel. Telkens wanneer je greep krijgt op de situatie, slaat HONEYMOON een andere richting in. Het eindresultaat is een unieke surrealistische trip met een christelijk tintje. Het plezier dat je aan deze film zal beleven, is sterk gelinkt aan je bereidwilligheid om mee te gaan in het symbolenspel.

HONEYMOON wordt vertoond bij Flagey in Brussel. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.  

Geschreven door LANDER LUYTEN

Honeymoon

22/01/2020
Regisseur: 
Scenario: 
Genre: 
Productiejaar: 
2019
Distributeur: 
My Little Elephant's Productions

Media: