Hyde Park on Hudson

In 1939 brachten koning George VI van Engeland (beter bekend als Colin Forth in The King’s Speech) en zijn vrouw een bezoek aan de Amerikaanse president Franklin Delano Roosevelt. Met de Tweede Wereldoorlog in het vizier wilden ze militaire steun vragen van de op dat ogenblik nog neutrale VS. Een gevoelige politieke missie, verkleed als een beleefdheidsbezoekje tussen bevriende naties en - zo bleek achteraf - het begin van de speciale relatie die tot vandaag voortduurt.

In HYDE PARK ON HUDSON, de nieuwe film van Notting Hill-regisseur Roger Michell, wordt deze historische anekdote vooral aangewend om daar een milde zedenkomedie aan op te hangen. In plaats van zich te wagen aan een geschiedkundige of politieke analyse, is de film vooral geïnteresseerd in de menselijke kant van het verhaal. Roosevelts seksuele relatie met een verre achternicht, Daisy bijvoorbeeld, en de spanningen die dat oplevert tussen hem en zijn vrouw Eleanor, King George’s latent minderwaardigheidscomplex als gevolg van zijn spraakgebrek. En natuurlijk protocollaire kwesties, zoals de prangende vraag of het wel gepast is dat de koning van Engeland een hotdog eet.

Michell schijnt te suggereren dat het privé het politieke altijd mee bepaalt – hadden Roosevelt en King George elkaar minder sympathiek gevonden, zou de geschiedenis er dan anders hebben uitgezien? Mogelijk. Maar zijn film is zo lichtvoetig, bewaart zo resoluut een afstand met de politieke analyse, dat dat gedeeltelijk verloren raakt. HYDE PARK ON HUDSON voelt dan ook te vrijblijvend aan, had een scherp punt kunnen maken over de relatie tussen publieke- en privélevens, maar raakt uiteindelijk niet verder dan een setje milde observaties. Niet dat die observaties niet onderhoudend zijn…

Ondanks een te opdringerige voice over, die ons continu de pap in de mond geeft, kijkt HYDE PARK ON HUDSON vlotjes weg. Hij duurt geen seconde te lang en de acteurs zijn in vorm, een schitterende Bill Murray op kop. Bovendien hanteert Michell zijn camera met stijl; let op die elegante travellings doorheen de eetruimtes. Maar de film blijft wel steken bij dat soort oppervlakkige genoegens. Een beetje meer inhoud zou welkom zijn geweest.

Geschreven door DENNIS VAN DESSEL

Hyde Park on Hudson

27/02/2013
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2012
Distributeur: 
eOne

Media: 

Trailer: 

Pd8VOZcflr4

onomatopee