I See You

Zie je wat je ziet? I SEE YOU is niet voor één genre te vangen. De mengeling van horror, drama en misdaad begint bij een onverklaarbare verdwijning en blijft vervolgens onvoorspelbaar met conventies spelen.

In de openingsbeelden wordt een jongen op een onverklaarbare wijze van zijn fiets getild. Hij vliegt meters de lucht in, alsof hij een opgespannen veertje is dat plots wordt losgelaten. Meteen daarna zie je de familie Harper. Er zijn duidelijk spanningen binnen het gezin. Vader Greg – de plaatselijke politie-inspecteur – slaapt op de bank. Connor reageert bits op vragen van zijn moeder (een bijna onherkenbare Helen Hunt). Om het allemaal nog erger te maken verdwijnen ineens voorwerpen uit het huis, springt de televisie zomaar aan, wordt de glazenmaker binnengelaten terwijl iedereen afwezig is en prijkt aan de muur ostentatief een lege kader waarin ooit een familiefoto zat.

Tot zover de situering. Lees verder geen samenvattingen op IMDb of Wikipedia, want dan is de lol eraf. Hoe minder je over het verhaal weet, hoe verrassender de plotwendingen. Met dank aan Devon Graye, acteur in veelal misdaadseries, die het script pende. I SEE YOU is opwindend, onheilspellend en compleet onvoorspelbaar. Ook al is de Britse cineast Adam Randall, hier met zijn Amerikaanse debuut, niet zo begenadigd in zijn mise-en-scène als bijvoorbeeld Ari Aster, waardoor deze horrorthriller net niet de status van memorabele klassieker zal genieten.

Waarom Ari Aster aanhalen? In zijn debuut Hereditary zet Aster de kijker van bij de aanvang op het verkeerde been door in te spelen op verwachtingspatronen en genreconventies. Ook Randall zet elementen uit verschillende genres naar z’n hand en schept daarmee verwachtingen die, eenmaal puntje bij paaltje komt, volstrekt anders uitdraaien.

Horror, misdaad, whodunit, familiedrama, seriemoordenaarsmysterie, stalkingthriller ... ondertussen heeft de filmliefhebber het wel gehad met binnen de lijntjes kleurende genrecinema. Ettelijke parodieën joegen de genrewetten al meermaals over de kling. Filmmakers die een bepaald genre, al dan niet met een idiosyncratische stijl en visie, nieuw leven inbliezen of net langs de grenzen ervan laveerden om nieuwe invalshoeken te vinden, gaan ook alweer bijna een eeuw mee. Dus waarom niet de kijker in vertrouwen nemen en die vervolgens hard met de neus tegen het beton doen belanden? Een oude truc. Alfred Hitchcock hield er ook van om de kijker op het verkeerde been te zetten. I SEE YOU vergelijken met de meester van de suspense is te hoog gegrepen. Toch is Randalls genrespielerei enorm vermakelijk.

Vertoningen: cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door PIET GOETHALS

I See You

01/07/2020
Regisseur: 
Scenario: 
Muziek: 
Productiejaar: 
2019
Distributeur: 
O’Brother Distribution

Media: