I Wish

De vorige van Kore-Eda Hirokazu, Air Doll, werd op gemengde gevoelens onthaald. Met I WISH begeeft de Japanse filmmaker zich opnieuw op vertrouwd terrein, namelijk de leefwereld van het kind (zie ook Nobody Knows) en de dynamiek van de brede familiekring (Still Walking, Hana).

De plot laat zich eenvoudig samenvatten. Twee broers wonen elk met één ouder aan tegengestelde uiteinden van Kyushu, het meest zuidelijke van de vier grote Japanse eilanden. Ze willen niets liever dan dat papa en mama terug samenkomen. Wanneer ze horen dat hun beide woonplaatsen met een ‘skinkansen’ of hogesnelheidstrein worden verbonden, organiseren ze een trip naar de plek waar de treinen uit tegengestelde richtingen elkaar zullen kruisen. De energie die daarbij vrijkomt, moet zorgen voor een mirakel (de letterlijke betekenis van de Japanse titel Kiseki).

Kore-Eda toont zich eens te meer een geduldig observator van doordeweekse gebeurtenissen in het leven van gewone mensen. Het lijkt wel of deze gezapig voortkabbelende film zichzelf vertelt, zo ongedwongen ontvouwt het verhaal van I WISH zich. De gebeurtenissen worden consequent gepresenteerd vanuit het perspectief van de kinderen, volwassenen komen er nauwelijks aan te pas. Onder het oppervlak gaan zaken schuil zoals vriendschap, het onverbiddelijke voortschrijden van de tijd, het loslaten van of juist vasthouden aan wensen en dromen. Kore-Eda lijkt zich af te vragen wat een gezin tot een gezin maakt en hoe je familiegevoel moet definiëren. Grootouders zijn daarbij minstens zo belangrijk als ouders.

Het oogt allemaal bijzonder onspectaculair. Maar net dat maakt Kore-Eda zo bijzonder. Als een spirituele erfgenaam van Ozu (de cineast van het transcendente alledaagse) observeert hij geduldig de belevenissen van de jonge acteurs, vaak vanuit een vast standpunt en zonder onnodige tierlantijntjes. De heldere fotografie laat de Japanse lentelandschappen mooi tot hun recht komen. Op de soundtrack klinkt vederlichte gitaarpop. De filmische vormgeving is transparant en maakt de personages bijna tastbaar aanwezig. Wie wacht op een diepzinnige boodschap of een uitdrukkelijke conclusie komt bedrogen uit. Of het niet wat meer mag zijn? Meester van de eenvoud Kore-Eda laat de vraag voor wat ze is. I WISH is een aangename film, niet meer maar ook niet minder.

Geschreven door GORIK DE HENAU

I Wish

25/04/2012
Regisseur: 
Productiejaar: 
2011
Distributeur: 
A-Film

Media: 

Trailer: 

CExAUJB2Ttw

onomatopee