Infinitely Polar Bear

Geestesziekte en cinema gaan niet altijd goed samen, denk maar aan films zoals Rain Man en A Beautiful Mind, waarin psychische aandoeningen op zijn best eenzijdig en op zijn slechtst ronduit rooskleurig worden voorgesteld. INFINITELY POLAR BEAR is het verfrissende bewijs dat het ook anders kan. Noordoostelijk Amerika, late jaren 70. Wanneer zijn vrouw in New York gaat studeren blijft Cameron in Boston achter met de taak om voor hun twee dochters te zorgen. Maar dat blijkt een hele opgave voor een manisch-depressieve man, of ook wel een ‘polar bear’ (ijsbeer) – zoals hij wordt genoemd door zijn jongste dochter die het begrip ‘bipolar’ duidelijk niet helemaal heeft begrepen.

INFINITELY POLAR BEAR is afwisselend grappig, droevig en aandoenlijk, en vaak dat alles tegelijk. Het is de eerste speelfilm van Maya Forbes, voordien uitsluitend actief als scenarist voor het kleine (The Larry Sanders Show) en grote (Monsters vs. Aliens) scherm. Het bijzondere aan het debuut is dat het is gebaseerd op haar eigen ervaringen als opgroeiende tiener in een disfunctioneel gezin. Forbes vertelt haar verhaal op zo’n aanstekelijke manier dat je er moeilijk onverschillig bij kunt blijven. In haar televisietijd heeft ze geleerd hoe je de lach en de traan met elkaar in evenwicht kunt houden, waardoor de toon aldoor licht blijft, zelfs in de pijnlijkste momenten.

De warme pop en soul op de soundtrack verlenen een gevoel van eenheid aan een episodisch verhaal dat het zonder veel dramatische ontwikkeling moet stellen. Vormelijk houdt Forbes het boeiend door met verschillende beeldformaten te spelen, met inbegrip van door de cast gedraaide Super8-filmpjes. Ze wordt ook uitstekend gediend door de mooie acteerprestaties. Zoe Saldana is betoverend als de stoïcijnse moeder, het tweetal kindacteurs (onder wie de dochter van de cineast) fris en natuurlijk. Maar het geheime wapen van de film is Mark Ruffalo en zijn hoge aaibaarheidsfactor. Hij levert een krachttoer van een vertolking af, waarbij hij voortdurend balanceert op het slappe koord tussen herkenbaarheid en overacting, maar zonder ooit te struikelen.

INFINITELY POLAR BEAR is een van die zeldzame pareltjes die je eraan herinneren dat de Amerikaanse cinema meer inhoudt dan alleen maar blockbusters en eenheidsworst.

Geschreven door GORIK DE HENAU

Infinitely Polar Bear

08/07/2015
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
A-Film

Media: