Interview: Marcello Fonte over Dogman

“Marcello? Dat ben ik zelf voor 50%, de andere helft is voor rekening van het personage zoals regisseur-scenarist Matteo Garrone dat heeft bedacht, ook al is het verhaal van DOGMAN min of meer echt gebeurd.” Aldus Marcello Fonte, op het voorbije filmfestival van Cannes goed voor de prijs van Beste Acteur voor zijn rol.

De intense misdaadfilm van Garrone is een pracht van een metafoor voor een verdwijnend Italië waar iedereen nog respect had voor de ander. Eerder figureerde Fonte onder meer in Gangs of New York van Martin Scorsese en Corpo celeste van Alice Rohrwacher.

 

MARCELLO FONTE De liefde voor de honden, het respect voor mensen, het humane, de angst, de moed, het harde labeur … Ja, dat ben ik zelf!

 

Hoe zie jij de bizarre relatie tussen jou, gerespecteerd hondentrimmer, en de brute kracht Simoncino die een hele gemeenschap in dat stoffige dorpje terroriseert?

M. FONTE Als een geforceerde vriendschap, heel vreemd ook, zeer ambigu. Drugs en angst binden hen. Ook is Marcello gefascineerd door de kracht van Simoncino, zeker omdat hij die zelf niet heeft.

 

Jullie band lijkt wel op die van het Bijbelse duo David en Goliath, of wie niet sterk is, moet slim zijn.

M. FONTE Als je het bittere niet kent, kan je ook het zoete niet smaken ...

 

Is DOGMAN vooral ook een film over vriendschap, over angst, eenzaamheid?

M. FONTE Over angst ja, maar tevens over overleven en over liefde.

 

Marcello heeft een speciale band met zijn dochter en met de honden die hij verzorgt.

M. FONTE Zijn dochter en de honden zijn de lichtjes in het leven van Marcello. Ze zijn de enige levende wezens die hem beschermen.

 

Gaat de film ook niet over trouw?

M. FONTE En vertrouwen. De mensen van het dorp begrijpen Marcello niet, weten niet echt wie hij is en waarom hij zo is. Uiteindelijk zullen ze hem de rug toekeren.

 

De vraag dringt zich op omdat een van de inwoners zegt, na een zoveelste daad van zinloos geweld van Simoncino: “Die vent gaat dood!”

M. FONTE De hele buurt lijdt onder de terreur van Simoncino, die alleen maar aan zichzelf denkt, wat hij dringend nodig heeft, wat hij moet én zal hebben op korte termijn: drugs, geld … Marcello is het tegenovergestelde. Hij denkt op lange termijn en pleegt geen verraad.

 

Wat heb jij aan het personage van het scenario toegevoegd?

M. FONTE Als je maar geconcentreerd werkt komt spontaan bij je op wat goed en juist is voor de film, wat bijdraagt tot het personage.

 

Als toeschouwer verwacht je niet dat jouw personage ook geweld gaat gebruiken.

M. FONTE Mijn personage wordt niet gewelddadig. Hij is zoals een bloem die in de modder groeit en per se wit wil blijven. Toch kleeft er een beetje modder aan … Om te kunnen overleven verdedigt hij wat hem dierbaar is, het weinige dat hij bezit: zijn dochter, de honden …  Hij creëert een veilige thuis, hij is een vader en hij wil voor zijn dochtertje een goede vader zijn. Hij wil haar ver houden van gevaar. Dat is wat voor hem het meeste telt. Op een bepaald moment belandt hij wel in een verraderlijke, weinig florissante situatie, gekneld tussen twee stoelen, gevangen tussen twee kampen: Simoncino en de politie. Toch zal hij Simoncino niet verraden.

 

Kan jij de betekenis van het slotbeeld enigszins verklaren: je staat daar helemaal alleen als … een roepende in de woestijn bijna?

M. FONTE Hij is zoals Jezus Christus die zijn kruis op de schouders draagt, hij torst in zijn eentje de schuld voor wat er is gebeurd. Hij ondergaat zijn lot. Daar etaleert hij zijn herwonnen waardigheid als mens kortom.

 

Wat heb je opgestoken van Matteo Garrone?

M. FONTE Dat inhoud van groot belang is, camera en beelden zijn niet genoeg. Dat je geconcentreerd moet werken zoals hij. Hij heeft me een werkmethode aangeleerd. Ik heb zijn nederigheid gezien, zijn engagement. Het is veruit de mooiste ervaring van mijn leven. Hij heeft mijn karakter verbeterd, mijn taal, hij heeft van mij een beter mens gemaakt en een betere acteur. Hij is mijn mentor, we hebben samen gedanst!

 

Brussels International Film Festival – 26 juni 2018

 

Lees hier de review van DOGMAN en klik hier voor de vertoningen.

Geschreven door FREDDY SARTOR

Interview: Marcello Fonte over Dogman

01/08/2018
Regisseur: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2018
Distributeur: 
Cinéart

Media: 

onomatopee