Isle of Dogs

Met ISLE OF DOGS, die als eerste animatiefilm ooit de Berlinale opende, bevestigt cinefiel Wes Anderson zijn voorliefde voor harige poppen en meticuleus ontworpen decors. In een gefantaseerd retrofuturistisch Japan vindt hij zijn donkerste, meest openlijk politieke film tot nu, naast de warmte van hondenvacht.

De in een tweedjasje en suède schoenen geklede Wes Anderson is er de man niet naar om ronkende statements af te leggen over hete, actuele hangijzers. Uit zijn films spreekt vooral een verlangen om via jeugdige verbeelding te ontkomen aan de gortdroge restricties van een geregeld bestaan en zich te wentelen in een luisterrijker leven in een onbestemde (en onbestaande) tijd. Toch komt Anderson met stopmotionanimatie ISLE OF DOGS vanuit de hem vertrouwde nostalgische beweging uiteindelijk uit bij een film die voor het eerst openlijk de politieke actualiteit mee in het bad sleurt. Eerdere films van de inventieve Texaan hadden al neurotische dwingelanden en duistere randjes, in The Grand Budapest Hotel dook bijvoorbeeld een onderdrukkend regime op, maar zo donker als de geplande hondenholocaust in ISLE OF DOGS – een titel met een heerlijke double entendre – werd het nog nooit.

De frauderende burgemeester van de verzonnen Japanse stad Megasaki wil alle honden de wereld uit helpen. Twintig jaar in de toekomst is de ‘beste vriend van de mens’ vervangen door een artificiële variant en de viervoeters zelf lopen rond met een virus dat de algemene gezondheid bedreigt, waardoor ze naar een afvaleiland worden verbannen. Om zijn besluit kracht bij te zetten stuurt de burgemeester de (bodyguard)hond Spots van zijn aangenomen neef Atari ook naar Trash Island. Het 12-jarige jongetje laat dat echter niet begaan, bouwt een vliegtuig en gaat op zoek naar Spots. Atari’s aankomst op het eiland zet een reeks queestes in gang, verteld via voice-over en flashbacks in een flink vertakt avontuurlijk verhaal dat nog extra wordt opgejaagd door de traditioneel Japanse taikodrums op de soundtrack van Alexandre Desplat.

Geholpen door de zwerfhond Chief en een roedel kameraden onderneemt Atari een reddingsactie die uiteindelijk de hele hondenpopulatie zal moeten redden. Hun avonturen kruisen met allerlei parallelverhalen, onder meer over de Amerikaanse uitwisselingsleerlinge Tracy Walker die als een onderzoeksjournalist voor de schoolkrant de waarheid aan het licht wil brengen over de gevoerde antihondpolitiek. Inspiratie voor die rebellie tegen handelaars in angst vond Anderson in de actualiteit, zonder ooit echt messcherp uit te halen. Wanneer de Endlösung voor honden dreigt, dalen bovendien net iets te vlot enkele ‘deus ex machina’-oplossingen neer die de film inpakken met een keurig strikje. Maar ISLE OF DOGS blijft een feest van fijn vormgegeven details, verrukkelijke narratieve zijsprongetjes en maffe personages zoals de hond Oracle die haar voorspellingen afluistert van de televisie.

In Andersons eerste animatie Fantastic Mr. Fox speelde de vraag of het titelpersonage zou kunnen leven volgens zijn eigen opvatting van wat een wild dier doet. In ISLE OF DOGS dreigen gedomesticeerde honden te worden vervangen door nog docielere robotten. Andersons poppen ervaren hoe langer hoe minder vrijheid, maar metaknipoogjes en een ontwapenende naïviteit als verzet tegen verzuring (en toegang tot warmhartigheid) zijn nooit veraf.

Vertoningen: cinenews.beMeer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in uw bus met een abonnement.

Stuur een mail naar win@filmmagie.be om kans te maken op een Isle of Dog-action figure en het geïllustreerde scenario.

Geschreven door BJORN GABRIELS

Isle of Dogs

11/04/2018
Regisseur: 
Scenario: 
Productiejaar: 
2018
Distributeur: 
20th Century Fox

Media: 

onomatopee