It

Tijden veranderen. Waar de uit 1990 daterende en in de sixties spelende eerste verfilming van Stephen Kings 1.138 pagina's tellende turf 'It' in nostalgie en melancholie gedrenkt was en vooral via suggestie angst creëerde, is de in de jaren tachtig gesitueerde 2017-versie gewelddadige, apocalyptische en expliciete horror die ons via effecten wil doen schrikken en walgen.

Dat blijkt al in de regenachtige openingsscène, waar de rioolgatkennismaking van de zesjarige Georgie met de dansende clown Pennywise eindigt in bloed, verminking en verdwijning. Efficiënt gebrachte gruwel, maar veel minder akelig en onheilspellend dan in de aanvankelijk tweedelige miniserie van Tommy Lee Wallace. De door Tim Curry in pantomimestijl vertolkte clown was angstaanjagend, maar de film bleef verder nogal geruststellend.

Dan is Andy Muschietti's IT, die meteen ook de sequel aankondigt, veel verontrustender. Daarvoor zorgen duistere volwassenen die disfunctionele gezinnen en thema's zoals incest, kindermishandeling en seksueel misbruik introduceren. Ouders vernietigen kinderen die op de koop toe door getraumatiseerde jongeren gepest en gepijnigd worden. Dat levert hen handicaps maar ook een bondgenootschap op. De outcasts verenigen zich in 'The Losers Club' om hun eigen demonen te bestrijden. Solidair met vroegere slachtoffers binden ze de strijd aan met de geschilderde, ballondragende, mysterieuze clown. Om de doden te verlossen uit hun zwevende toestand en zichzelf van verlammende angst.

Dat klinkt als boeiende coming-of-agehorror in Stand By Me-traditie, en IT werkt ook in de scènes waar de karakterschets van de jongeren en het realistische luik van hun avontuur primeert. Maar de film wil ook een rauwe thriller en een bloederige horrorfilm zijn en dat levert een resem stijlbreuken op. Terwijl de dialogen hier en daar als filmanalyses klinken en gore gruwel er via onsubtiele visuele en auditieve effecten ingeramd wordt. Bill Skarsgårds Pennywise is bovendien even over the top als de confrontaties tijdens een diavoorstelling of in een verlaten huis, waardoor we dichter bij het potsierlijke dan het schrikwekkende zitten. Nee, we zweven niet.

Vertoningen: cinenews.be

Meer reviews, portretten, themastukken en interviews vind je in ons maandelijkse filmmagazine, te bestellen met een mailtje naar info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten, of maandelijks in uw bus via een abonnement

Geschreven door IVO DE KOCK

It

06/09/2017
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2017
Distributeur: 
20th Century Fox

Media: 

onomatopee