Janneman Robinson & Poeh

Misschien nog populairder bij nostalgische ouders dan bij hun kroost is de naïeve, lichtjes melancholische troetelbeer Winnie de Poeh, die na de boeken, de serie en de getekende animatiefilms nu ook niet kan achterblijven in liveactionformaat. Een dikke duim voor het production design van JANNEMAN ROBINSON & POEH, maar een film is natuurlijk zoveel meer dan dat ...

Uit de filmtitel blijkt het al: voor de tweede keer in twee jaar tijd krijgt het jongetje achter Winnie de Poeh de hoofdrol. Het biografische Goodbye Christopher Robin (2017) liet de verborgen kant van het honingzoete verhaal zien: de pijnlijke relatie tussen Christopher en zijn steeds afwezige ouders en de ijdele pogingen om het speelgoed te ontgroeien. Dezelfde overwerkte vader komt toevallig terug in Disney’s nieuwe JANNEMAN ROBINSON & POEH. Hier is Christopher (Ewan McGregor) de dromende jongen die de herinneringen van zijn jeugd in een schattendoos onder het bed verbergt en volwassen wordt. De eigentijdse term ‘burn-out’ hangt in de lucht. Dochter Madeline wordt steeds opzij gezet, net als de oude tegelwijsheid van Winnie de Poeh ‘Doing nothing often leads to the very best kind of something.’ Op het punt dat de volwassen man zijn familie dreigt te verliezen, verschijnt de pluchen reddende engel in het midden van Londen omdat de poort naar het Honderd Bunderbos “soms daar is waar hij moet zijn”. Disney haalt de franchise van Winnie de Poeh (inclusief de authentieke stem van Jim Cummings) terug boven na een animatiefilm in 2011. En zo voelt de liveactionfilm ook aan, als nog maar eens een film van de franchise. Als Robin Williams die tegen zijn zin Nooitgedachtland in moet (Hook, 1991). De ‘expoditie’ van Winnie de Poeh en zijn vriendjes mist diepte naast een eenvoudige queeste. De kantoorscènes zijn wat lang. Moeder Evelyn heeft evenveel karakter als het bloemetjesbehang in de kinderkamer. Pooh’s ‘nietsdoen’ is de oplossing van het verhaal.

Gelukkig zijn er de prachtige poppen en decors die de nostalgie bieden die je zoekt. Het is van Shirley Temple’s Storybook (tv-serie, 1961) en Welcome to Pooh Corner (1983-1986) geleden dat een pluchen Poeh en zijn vriendjes over het scherm sprongen. De afgesleten vacht en subtiele mimiek maken ze nu echter dan ooit, alsof ze uit A.A. Milnes boek komen. Elk iconisch plekje in het magische bos is met zorg gebouwd, van het boomhuisje van de beer, tot de brug en de boomstam waar de vrienden mijmeren en praten. We geloven haast in Lollifanten, die zich schuilhouden achter de mistige oranjegroene varens in het bos. Terwijl Teigetje en co stuiteren in het levensechte Honderd Bunderbos, komt JANNEMAN ROBINSON & POEH jammer genoeg niet goed van de grond.

Voor de vertoningen van JANNEMAN ROBINSON & POEH, kijk hier.

Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten, of maandelijks aan een voordelig tarief in je bus met een abonnement.

Geschreven door SILKE ROCHTUS

Janneman Robinson & Poeh

08/08/2018
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2018
Distributeur: 
The Walt Disney Company

Media: