Killing Eve

Herinterpretaties van films zoals de heistreeks ‘Ocean’s’ en het jaren 80-reliek par excellence Ghostbusters proberen met een overwegend vrouwelijke cast hun door mannen gedomineerde voorgangers het nakijken te geven. Ook KILLING EVE biedt met drie intelligente vrouwelijke hoofdrollen tegenwind. In tegenstelling tot de genoemde remakes maakt die thrillerserie echter wél een verpletterende indruk.

KILLING EVE is dan ook veel meer dan louter een feministische insteek op een meestal door mannen overbevolkte spionagesetting. De serie is geen gimmick, maar hoogst origineel, vindingrijk, urgent en uitmuntend gemaakt.

We ontmoetten MI5-profiler Eve Polastri (je herkent een superbe Sandra Oh uit de ziekenhuisserie Grey’s Anatomy) op een weinig benijdenswaardig punt in haar leven. Ze is 41 jaar en haar carrière heeft haar niet de beloofde spanning van een James Bond of Jason Bourne gebracht. Ze kwijnt weg achter haar bureau waar de oversten haar nochtans superieure intellect weinig serieus nemen. Dat verandert na de moord op een Russische politicus in Wenen. De Britse inlichtingendienst onderzoekt een hele rits moordzaken waarbij hooggeplaatste figuren uit alle uithoeken van de wereld op de meest diverse wijzen koud gemaakt werden. Eve ziet een link en komt aanzetten met de hypothese dat de dader met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid een vrouw is. Hoongelach is haar deel, maar wanneer ze op eigen houtje een onderzoek start, bekrachtigt ze haar hypothese. Ze krijgt in één brede beweging haar C4, waarna de ervaren MI6-agent Carolyn Martens haar in het grootste geheim rekruteert. Zij staat aan het hoofd van de Ruslandsectie en voerde al langer een clandestien onderzoek naar de huurmoordenares met de codenaam Villanelle. Die verdachte blijkt een wispelturige Russische psychopaat te zijn die schuilgaat achter een onberispelijk geklede jonge vrouw. Ze is getraind, gefocust en meedogenloos, en ze schuwt extreem geweld niet, maar ze kan net zo zeer charmeren als de situatie dat eist. Actrice Jodie Comer is overtuigend nu eens een engelachtige verschijning, dan weer een ijzig kille moordmachine. Tussen haar en Eve, twee schijnbaar elkaars tegengestelden, ontstaat een diepe wederzijdse fascinatie die overgaat in een onvoorspelbaar kat-en-muisspel dat je van bij de start bij de keel grijpt en niet meer loslaat. Bingen wordt onvermijdelijk.

Vrouwen nemen dus de drie belangrijkste rollen op in een wereld die in fictie bijna altijd een mannenaangelegenheid is. Het beste van al is dat KILLING EVE dat presenteert als de normaalste zaak van de wereld. De serie doorbreekt genderstereotypen, maar sleurt er geen loodzware #MeToo-metaforen bij. De echtgenoot van Eve is bijvoorbeeld een brave, wat suffe huisvader, maar geen vervelende seksist, en Villanelle zelf kan wel verleiden, maar is meer dan een stereotiepe femme fatale. KILLING EVE preekt niet is net daarom een gedroomde exponent van de #MeToo-beweging. Sterke vrouwen(rollen) zijn hier doodgewoon. De serie van BBC America focust op wat er echt toe doet: entertainen. Dat de makers en passant spelen met genreconventies is mooi meegenomen.

KILLING EVE doet een beroep op een overwegend vrouwelijke productieploeg, met Phoebe Waller-Bridge als showrunner en voornaamste schrijver. En ze imponeert. De multigetalenteerde Britse, die ook actief is als actrice en producent, baseert zich hier op de kortverhalenreeks Codename Villanelle van haar landgenoot Luke Jennings. Waller-Bridge oogstte eerder heel wat lof met haar idiosyncratische komedie Fleabag, een serie waarmee ze haar eigen theatertekst adapteerde. Het gaat hard voor haar: ze schreef deels het scenario van de volgende Bondfilm No Time to Die, die voor april 2020 in de stijgers staat. Naar verluidt moest ze de vrouwenrollen in de 007-saga meer cachet geven. We mogen hopen dat haar aandeel nog wat substantiëler is, want met KILLING EVE benadert ze het spionagegenre op elk vlak fris en dartel. Die serie overstijgt genres en wisselt meermaals van toon. Wat begint als een serieuze spionagereeks in de trant van een John le Carré, voegt al snel speelsere en groteskere elementen toe aan de formule. Waller-Bridge brengt een vleugje Ian Fleming in de mix en kruidt af met de nodige dosis humor, gaande van de gortdroge Britse variant tot pure slapstick. Dit alles lijkt onmogelijk te rijmen, maar Waller-Bridge slaagt er toch in een messcherp scenario te presenteren waarin ze volstrekt natuurlijk wisselt tussen suspenserijk drama en intense komedie.

Killing Eve is nog tot 5 maart te bekijken op VRT NU.

Themastukken en meer besprekingen van series op dvd, VoD en blu-ray vind je in de rubriek 'Huisbios' in ons maandelijkse tijdschrift, te bestellen via info@filmmagie.be.

Geschreven door NIELS LAVEREN

Killing Eve

Productiejaar: 
2018
Distributeur: 
VRT

Media: 

onomatopee