The King’s Gardens

De Engelse acteur Alan Rickman kennen we van zijn werk in onder meer Die Hard, Sense and Sensibility en de Harry Potter-films. Met THE KING’S GARDENS tekent hij voor zijn tweede speelfilm als regisseur, na The Winter Guest (1997). Het verhaal betreft een voetnoot uit het leven van koning Lodewijk XIV. Die draagt zijn landschapsarchitect André Le Nôtre op een reeks tuinen te ontwerpen voor zijn nieuwe paleizencomplex in Versailles. Le Nôtre kan het werk niet alleen aan en doet voor de rotstuin een beroep op de diensten van Sabine De Barra – eind zeventiende eeuw een ongewone benoeming voor een vrouw.

Er is duidelijk niet op een Britse pond gekeken bij het herscheppen van de leefwereld van de Zonnekoning. De kastelen, kostuums, interieurs en tuinen in THE KING’S GARDENS zijn een lust voor het oog. De camera staat niet alleen stil bij de glanzende luxe binnenkamers, maar stelt ook scherp op de kleurrijke bloemen- en plantenweelde en het geploeter in zompige tuinen. Achter die visuele opulentie wordt de ware aard van de filmproductie al snel zichtbaar. De hele film is namelijk opgevat als een star vehicle voor Kate Winslet. De glorietijd van Titanic is lang voorbij en de jongste jaren moet de actrice alsmaar vaker vrede nemen met bijrollen ter ondersteuning van jongere acteurs. Hier kan ze nog eens schitteren in een onbeschroomd heroïsche rol. Sabine De Barra is een vechter die het maakt in een mannelijke wereld.

Om haar personage een dramatische boog mee te geven, moet ze eerst een onverwerkt trauma overwinnen. De getelefoneerde liefdesrelatie met haar werkgever maakt de triomf compleet. Met fronsende blik en blozende kaken zwoegt, strijdt en overwint Winslet. Als haar tegenspeler is Matthias Schoenaerts een veeleer bleke verschijning. Schoenaerts is een acteur die het vooral van zijn lichaamstaal moet hebben en hij is op zijn best in rollen (De rouille et d'os, Rundskop) waarin hij voortdurend op hete kolen lijkt te zitten. Hier moet hij het stellen met een paar vlakke dialogen en steelse blikken, wat hem minder goed afgaat.

Ondanks een boeiende premisse verzandt THE KING’S GARDENS al snel in romantische clichés en mooie plaatjes. De fraaie slotscène, waarin de bewuste tuin in al zijn pracht wordt onthuld, kan daar niets meer aan veranderen.

Geschreven door GORIK DE HENAU

The King’s Gardens

01/07/2015
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
Lumière

Media: 

onomatopee