La chambre bleue

Georges Simenon, de meest iconische van alle klassieke misdaadschrijvers, blijft cineasten bekoren. De adaptaties voor het kleine scherm zijn onderhand niet meer te tellen en ook op het witte doek verschijnen geregeld nieuwe verfilmingen van de Belgische auteur. De uitdaging bestaat er telkens in om een nieuwe invalshoek te vinden of anderszins de oubolligheid op afstand te houden. LA CHAMBRE BLEUE is de nieuwste in het rijtje, getekend Mathieu Amalric (bekend als acteur in o.m. Jimmy P. en Venus in Fur).

Met cartesiaanse logica ontleedt hij de vuile was van een burgerleven in een kleine Franse provinciestad. Julien en Esther ontmoeten elkaar weer na lange tijd. Hoewel ze allebei getrouwd zijn, verandert de onuitgesproken aantrekking uit hun jeugd al snel in een passionele verhouding. Vooral de warmbloedige Esther lijkt aan te sturen op volledige vrijheid, maar Julien is veel te keurig en futloos om in actie te komen. Tot de echtgenoot van Esther om het leven komt en Julien in de beklaagdenbank belandt. Of de brave burgerman al dan niet schuldig is, lijkt in LA CHAMBRE BLEUE vreemd genoeg niet zo belangrijk. De gebeurtenissen worden gefragmenteerd verteld en doorsneden met het verhoor van de verdachte. Het levert een kijkervaring à la The Usual Suspects op, waarbij de betrouwbaarheid van de verteller allesbepalend is. Maar die laatste blijft grotendeels passief en verdedigt zich nauwelijks.

Het ongewone, bijna vierkante beeldformaat lijkt de enige toegift aan de bijna archaïsche opzet van deze whodunit. De mooie, schilderachtige fotografie evolueert van zonnige zomerkleuren (de fysieke passie van de buitenechtelijke relatie) naar blauwgrijs doorregende somberheid (het onderzoek en de rechtszaak). De onbeschroomd lyrische muziek beklemtoont nog de paradox die de hele film typeert, namelijk het contrast tussen de afgemeten vormelijke aanpak en de turbulente emoties die daaronder schuilgaan. Met een laconieke chaconne van Bach wordt de kijker na nog geen vijf kwartier terug naar huis gestuurd. Na Tournée (2010) bestudeert Amalric opnieuw de impact van erotiek op het leven van elke dag.

LA CHAMBRE BLEUE is een juweeltje om te koesteren, een ogenschijnlijk kleine film die met bescheiden middelen een groots resultaat boekt.

Geschreven door GORIK DE HENAU

La chambre bleue

25/06/2014
Regisseur: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
Elysée

Media: 

Trailer: 

ojZnwIEYc5Y

onomatopee