La rançon de la gloire

Op kerstdag 1977 stierf Charlie Chaplin in het Zwitserse Vevey, aan het meer van Genève. Enkele maanden later werd de wereld opgeschrikt door de roof van zijn kist – lijk incluis. Filmmaker Xavier Des hommes et des dieux Beauvois is losjes met dat wrange verhaal aan de slag gegaan en houdt al meteen halt bij de daders.

Osman is een Algerijnse inwijkeling die moeilijk de eindjes aan elkaar knoopt. En Eddy, een zopas vrijgekomen boezemvriend woont in een caravan in zijn tuin. Osman heeft alles om een stumperd te zijn: vrouw in het ziekenhuis, geen geld en geen hospitalisatieverzekering. En dan sterft Charlot. LA RANÇON DE LA GLOIRE weekt dezelfde emoties los als vroege Chaplinfilms: the tramp is een kleine mens in grimmige tijden, hardnekkig op zoek naar een beter leven. Meewarige humor en diepe menselijkheid zijn alomtegenwoordig,

LA RANÇON DE LA GLOIRE is een schets van verstoten mensen aan de rand van de maatschappij. De familie Chaplin had bedenkingen bij een film daarover maar besloot tot samenwerking: zoon Eugène als circusdirecteur en kleindochter Dolores Chaplin als kersverse weduwe Oona Chaplin. De setting is uniek: alle thuisscènes zijn in het laatste toevluchtsoord van the tramp opgenomen. Ook het kerkhof met de nachtelijke graafpartij is authentiek. Dat oog voor detail maakt van de film een unieke ervaring. Componist Legrand bouwde een muzikale brug naar klassiekers zoals Limelight en The Kid. De soundtrack is één brok Charlotnostalgie, tegelijk overheersend en moeilijk te verteren. En de nagestreefde tijdloosheid voelt gedateerd. De grote gebaren waarmee Poelvoorde en Zem acteren zijn puur stille film.

LA RANÇON DE LA GLOIRE is een modern voorbeeld van wat stille film zo uniek maakte: groter dan het leven, om kleinheid te tonen. Eddy’s carrièrestap naar het circus uiteindelijk knipoogt naar de vaudeville waar Chaplin vandaan kwam. Tegelijk is het een wat geforceerde plottwist. De mimiek, dat afwisselen van grimassen en meewarige blikken; Benoît Poelvoorde is vanaf de eerste seconde die tragische clown. LA RANÇON DE LA GLOIRE balanceert tussen een goede film en een les in filmgeschiedenis. Dat komt het verhaal misschien niet altijd ten goede, maar het levert wel een uniek werk op dat pas na meermaals kijken alle spitsvondigheden zal prijsgeven.

Geschreven door JONAS BRUYNEEL

La rançon de la gloire

07/01/2015
Regisseur: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
Lumière

Media: