La vie à venir / Pril leven

Zo broos, zo kwetsbaar zijn Eden en haar tweelingbroer Leandro. Ze zijn te vroeg geboren en moeten in een couveuse vechten om te overleven. Hun prille levens staan in het teken van zelfstandig leren ademen en gram per gram aan lichaamsgewicht winnen.

Voor zijn documentaire LA VIE À VENIR filmde Italiaan Claudio Capanna de premature tweeling Eden en Leandro in het Erasmusziekenhuis in Brussel. Hij neemt daarbij hun standpunt in, eerst met animatie in de baarmoeder en vervolgens met point of view-shots vanuit de couveuse. De hele omgeving oogt onscherp en overbelicht, alsof alle indrukken van de wereld waarin ze voorbarig terechtkwamen hen te zeer overweldigen. Het POV-standpunt wordt niet de hele documentaire aangehouden, maar een beperkte scherptediepte en fel wit blijven domineren in een film die opgezet is als een inlevende ervaring. De bezorgde ouders, de verzorgende handelingen van het verplegend personeel en de buisjes en slangetjes die helpen bij de beademing en voeding komen slechts mondjesmaat minder vaag in beeld. Eden en Leandro zijn nog niet klaar om het nu artificiële beschermende vlies dat om hen heen zit te doorbreken. Tijd, dat hebben ze nodig, om aan te sterken, om te kunnen overleven. Ze zijn tenger en leren met enige moeite de zuigreflex aan die nodig is om zelf te kunnen eten. Moeder Laurence spreekt hen voortdurend liefkozend toe, vel tegen vel. De eerste levensweken worden maanden, maar om naar huis te mogen moeten ze sterker en stabieler worden. Voorlopig zijn ze nog te fragiel, Eden nog iets meer dan haar broertje Leandro. Het hele proces legt een enorme druk op de ouders, die nog een zoontje van drie hebben. Stilaan kan LA VIE À VENIR de locaties uitbreiden, naar een gezamenlijke ziekenhuiskamer of later – een hele opgave – wanneer Laurence even in de ziekenhuiscafetaria kan zitten.

LA VIE À VENIR was geselecteerd voor Dok Leipzig en IDFA, maar is al meteen te zien in Belgische bioscopen en op televisie bij coproducenten RTBF en Arte, aangevuld met een interactieve webdocumentaire die opnieuw de immersie centraal plaatst. Beide ouders, vooral de moeder komt in beeld, hopen spoedig met hun tweeling de beschermende, maar eveneens benauwende cocon van het hospitaal te kunnen verlaten. Buiten wacht hen het leven.

Vertoningen in Brussel en Vlaanderen op 29 november: www.docpoppies.be/pril-leven.

Geschreven door BJORN GABRIELS

La vie à venir / Pril leven

29/11/2016
Regisseur: 
Scenario: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2016
Distributeur: 
Bah Voyons!

Media: 

onomatopee