L'Amant double

Een messcherp afgeknipte haarsnit, een vleesmassa die een vulva blijkt en overgaat in een onbewogen oog. François Ozon begint zijn psychoseksuele tweelingthriller L’AMANT DOUBLE met een buñueliaans beeldrijm dat onomstotelijk een heel andere sfeer opzoekt dan zijn kuise, historische liefdesdrama Frantz.

Met Jeune et jolie-actrice Marine Vacth en Belg Jérémie Renier als een patiënte met psychosomatische problemen en haar behandelende therapeut die in een machtsspel verwikkeld raken knoopt hij weer aan bij de expliciet erotische drama’s waarmee hij nu al voor de derde keer de hoofdcompetitie van Cannes heeft gehaald (naast Jeune et jolie en L’AMANT DOUBLE ook Swimming Pool).

Bijgestaan door de Belgische DOP Manuel Dacosse, die de fetisjistische horrorfantasie L'Étrange couleur des larmes de ton corps filmde, doet Ozon er nu nog een schepje bovenop. Ondanks het overduidelijke shockeffect zegt Ozon dat hij “niet wil choqueren, maar de complexiteit van lust wil verbeelden”. Die complexiteit zit dan vooral in een veelvoud (in het kwadraat) aan spiegelingen, splitscreens en bizarre ontdubbelingen, en in een serie van de pot gerukte plotwendingen die voortborduurt op Lives of Twins van Joyce Carol Oates. Voeg daar nog een voyeuristische kat en in het lichaam kruipende close-ups aan toe, en L’AMANT DOUBLE serveert trashy spielerei die ingehouden Cronenberghorror kruist met De Palmaspiegelbeelden en Hitchcockmotieven. Met dit alles heeft Ozon een ludieke film op het oog, maar hij belandt net als in Jeune et jolie, waarin een tienermeisje (Vacth) ook een dubbelleven leidt, bij een koele en in se conservatieve vertelling waar onder de fysiek vrijpostige beelden een behoudsgezinde moraal schuilt die seks verbindt met schuld, en waarin vrouwelijke schoonheid rijmt op frigiditeit.

Vorig jaar lanceerde Paul Verhoeven in Cannes zijn uitdagende wraak- en verkrachtingsverhaal Elle, gedragen door Isabelle Huppert. Ozon flirt met verwante thema’s, maar lijkt te weigeren de controle af te staan aan zijn vrouwelijke hoofdpersonage. De openingsbeelden haken lichamelijke seksualiteit aan verbeelding, en halen plezier uit onderdanigheid. Ozons nieuwste vrouwenportret is een kil kijkstuk dat de hunkering naar vrijheid opsluit in stijlvolle beklemming.

Voor de vertoningen van L'AMANT DOUBLE, zie cinenews.be.

Wekelijks post Filmmagie drie al dan niet eerder verschenen filmbesprekingen. Meer recensies, achtergrondstukken en interviews vind je terug in ons gedrukte nummer, te koop in de boekhandel of online te bestellen via [email protected].

Geschreven door BJORN GABRIELS

L'Amant double

13/06/2017
Regisseur: 
Scenario: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2017
Distributeur: 
September Film

Media: 

onomatopee