In the Land of Blood and Honey

IN DE ONNAVOLGBARE BBC-comedy Extras was ooit een gastoptreden te zien van Ben Stiller die zichzelf parodieerde als een egocentrische superster, wanhopig om zijn artistieke geloofwaardigheid op te vijzelen door een beenhard oorlogsdrama te regisseren. Het is moeilijk om niet met een grijns daaraan terug te denken bij IN THE LAND OF BLOOD AND HONEY, het regiedebuut van actrice Angelina Jolie.

La Jolie bewoont al jaren het schemerachtige gebied tussen de rode loper en de Verenigde Naties; ze is een glossy superster en een humanitaire hulpverlener tegelijk. Afgaande op het bewijsmateriaal op het scherm, kunnen we ervan uitgaan dat Jolie alleen maar lovenswaardige bedoelingen had met het maken van IN THE LAND OF BLOOD AND HONEY. Ze brengt de genocide in Bosnië uit het begin van de jaren 90 filmisch in kaart met een doelbewuste meedogenloosheid. Ze doet specifiek haar best om zo rauw en gewelddadig mogelijk te zijn, om de onvermijdelijke kritiek van Hollywoodiaanse romantisering de pas af te snijden.

Tot op bepaalde hoogte werkt die tactiek van shock and awe ook wel; er zijn scènes die memorabel zijn – meestal seksueel geweld tegen vrouwen, een pijnlijk leidmotief. Het is tijdens deze momenten dat Jolie zich ontpopt tot een verrassend krachtige regisseur, die niet alleen weet hoe ze een film moet ensceneren maar ook controle over de toon van haar prent heeft. Jammer genoeg is ze als schrijfster minder bedreven. Elke oorlogsfilm moet immers een sterk individueel verhaal vinden om de algemene gruwel tastbaar te maken terwijl de plot die Jolie voorschotelt, op zijn best conventioneel en voorspelbaar is te noemen.

Een Servische nationalist wordt verliefd op een moslimvrouw, die ook nog eens schildert, het geweld barst los en de rest laat zich raden. Wat op zichzelf niet eens zo erg is, als Jolie die relatie maar eens wat psychologisch aannemelijker had gemaakt. De indruk die je krijgt is dat Jolie enorm geïnteresseerd was in het overkoepelende thema van haar film, en dan maar enkele standaardpersonages van het schap heeft gehaald om dat te illustreren. Maar cinema teert nu eenmaal bij uitstek op het specifieke, op het individuele verhaal.

Niettemin heeft Jolie met haar debuut aangetoond dat er een ernstige regisseur in haar verscholen zit. Zou het kunnen dat het onderwerp haar té nauw aan het hart lag? Of heeft ze gewoon een goede schrijfpartner nodig?

Geschreven door DENNIS VAN DESSEL

In the Land of Blood and Honey

29/02/2012
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2011
Distributeur: 
Starway

Media: 

Trailer: 

94r4pjZuUzI