Lara

Waar Tom Schilling in 'Werk ohne Autor' de rol neerzet van een wereldberoemd schilder, speelt hij in LARA de zoon van een kunstenares die het minder voor de wind ging. Lara is het enigma in dit psychologische portret over de impact van succes, of het gebrek daaraan, op een moeder-zoonrelatie.

Een pianokruk zonder piano en het talent van haar zoon zijn de enige herinneringen aan de muzikale carrière die Lara ooit ambieerde. Op de avond van haar zestigste verjaardag speelt haar zoon Victor zijn debuut als componist-pianist. Ondanks eenzelfde passie en talent voor klassieke muziek zijn ze vreemden voor elkaar, staren ze elkaar zwijgend in de ogen bij een toevallige ontmoeting. Toch wil Lara haar verjaardag vieren door naar zijn concert te gaan. Ze koopt de laatste tweeëntwintig tickets op en dwaalt afwezig door de dag. De tickets deelt ze uit aan buren en collega’s, aan eender wie haar eenzaamheid kan doorbreken. Zwevend en mijmerend wordt Lara hét enigma van Jan-Ole Gersters tweede langspeelfilm LARA, opvolger van de hippe twentysomething-mijmering Oh Boy. Is ze angstig, droevig of beide? Zit ze vol wrok of juist vol onzekerheid? De apathische blik in haar ogen onthult niets van wie ze echt is, wat ze echt voelt. Achter haar brede zonnebril, rokend in close-up, geeft ze haar geheimen niet snel prijs. Stilaan wordt Lara duidelijker en tegelijkertijd mysterieuzer. En dat zonder te vervallen in goedkoop femmefatale-seksisme. Haar schoonheid is geen wapen, maar een ontwapenende façade waarachter twijfel en eenzaamheid zich verbergen. Ze is geen vrouw die ontraadseld moet worden door een man in pak, maar een vrouw die zichzelf verstrikt. Ze zwijgt en verdwaalt in haar eigen gedachten, die Gerster zo centraal plaatst dat zijn film meer stilstaat dan vooruitgaat.

LARA wordt zo een ontroerende deconstructie van de künstlerfilm, die weliswaar niet uit de schaduw raakt van La pianiste van Gersters landgenoot Michael Haneke. De typische opgaande carrière van een mannelijke kunstenaar maakt plaats voor de teloorgang van een vrouwelijke kunstenaar, voor wie kunst niet bevrijdend maar verstikkend is. Al die tijd leefde Lara met het idee dat ze als pianist niet goed genoeg was om door te stoten. De ambities die ze zelf niet kon volbrengen pompte ze met ijzeren hand in haar zoon. Hij moet een verhaal vertellen met zijn muziek, zijn emoties laten spreken. Laat dat nu juist zijn wat zij niet kan: zich uitdrukken. Waar zij in faalt, moet hij in slagen. 

Vertoningen: cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door HANNE SCHELSTRAETE

Lara

23/09/2020
Regisseur: 
Scenario: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2019
Distributeur: 
Cherry Pickers

Media: 

onomatopee