Le passé

De komst naar Parijs van Ahmad, haar ex uit Teheran, na vier jaar afwezigheid rommelt het leventje van Marie, intussen al aan haar derde relatie toe, een tijd lang stevig overhoop. De beginscène op de luchthaven waar Ahmad & Marie elkaar heel moeilijk vinden en wanneer ze elkaar eindelijk zien kunnen ze door het glas dat hen scheidt niet of amper communiceren. Op de koop toe blijkt zijn valies ook nog eens zoek. Het is symptomatisch voor wat zich in deze grootmoedige verhaalmozaïek LE PASSE, in de schoot van een nieuw samengesteld gezin rond Marie, vervolgens zal afspelen. De misverstanden, het onbegrip, de leugentjes om bestwil stapelen zich met de minuut op... En tussendoor is het vechten voor aandacht, liefde, loyaliteit en begrip. Om het over vergeving nog niet eens te hebben. Elk personage blijkt met zichzelf in de knop te zitten.

Met zijn eerste Franse film had de Iraanse filmer Asghar Farhadi (All about Elly onder meer) de eerste festivalweek in Cannes een ernstige optie genomen op de Gouden Palm, ook al omdat het zijn eerste film was na zijn triomftocht met A Separation die hem naar Berlijn (Gouden Beer) en naar Hollywood (Oscar) had geloodst. Maar slechts een troostprijs was in Cannes zijn deel: Bérénice Bejo (Marie) als beste actrice terwijl alvast het scenario heel stevig in elkaar zat – daar zal de theaterachtergrond van de maker ongetwijfeld wel voor iets tussen zitten - en had best wel een prijs verdiend. Of tenminste een wat hogere plek op de erelijst.

Ahmad fungeert als de katalysator in het hele familieverhaal, hij is de gebruikelijke hond in het kegelspel, zet – ongewild –  van alles in beweging. Zien de meisjes, de dochters uit Marie's eerste huwelijk – vooral dan de puber Lucie, Ahmad graag komen, Fouad, het zoontje van Marie's nieuwe verovering, ziet hem absoluut niet zitten, zijn vader, de nieuwe partner van Marie ook niet. Toch was Ahmads komst gewenst omdat zo (voor en) door een vrederechter snel een regeling kon gevonden worden voor de scheiding; kinderen, erfgenamen waren er niet. Plotseling bevindt Marie zich tussen twee mannen: de eerste, Ahmad, is haar ex, de andere haar toekomstige echtgenoot.. Maar zoals de generiek – een ruitenwisser poogt de titel 'Le Passé' weg te wissen – aangeeft is het verleden nooit helemaal weg te denken, steekt te pas en te onpas terug de kop op.

Farhadi heeft rond het gegeven van een nieuw samengesteld gezin, de komst even van een ex, de spanningen tussen de kinderen uit verschillende relaties, extra fel gekruid met een dieptragisch familiedrama dat alle kanten opduikelt. Je bent nog niet bekomen van de ene verhaalkanteling of er meldt zich al een andere aan. Het is allemaal zo ingenieus bedacht en zo juist gespeeld, tot de drie kinderen toe, dat je soms denkt een vlieg op de muur te zijn bij een gewoon gezin. Zo herkenbaar, zo spannend en zo (fijn)gevoelig vertelt Farhadi.

Geschreven door FREDDY SARTOR

Le passé

29/05/2013
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
Cinéart

Media: 

Trailer: 

d3tQKDWQLFU

onomatopee