Le serpent aux mille coupures

De Zuid-Franse cineast Éric Valette (°1967, Toulouse) filmt graag op de kruising van de Amerikaanse B-film en de Franse policier. Terug van een Amerikaans sf-ommetje bij Warner Bros ('One Missed Call', 2008), verraste hij met de steengoede politieke thriller 'Une affaire d’état' (2009) en met de gespannen achtervolgingsfilm 'La proie' (2011). Het genrevakmanschap waarmee Valette klein opkomend geweld laat escaleren tot supergewelddadig is groot. Dat bewijst ook zijn nieuwste série noire LE SERPENT AUX MILLE COUPURES, die in wereldpremière ging in het subprogramma Criss-Cross op het International Filmfestival Rotterdam.

Actuele sociopolitieke hangijzers zoals racisme, intolerantie, burgermilitie, terrorisme en drugshandel zijn aan de orde in een strak gespannen gijzelingsverhaal, gefilmd in Valettes geboortestreek Pays d’Oc in het druivengebied rond Moissac. De nabijheid van de Spaanse grens maakt de regio kwetsbaar voor de drugstrafiek van Colombiaanse cocaïne richting Groot-Brittannië. Listig als een slang laat de cineast de broeierige thema’s handig kruisen op het erf van een om zijn zwarte huidskleur gepeste jonge wijnboer.

Als kind hield Éric Valette van westerns. De film eindigt dan ook met een rasechte gunfight op het binnenerf van de boerderij, waar een voortvluchtige jihadist, verbolgen wijnboeren met jachtgeweren, bedrogen leden van het drugskartel, een sadistische huurmoordenaar uit Hong Kong en het totaal onvoorbereide politiekorps van Tarn-et-Garonne elkaar treffen. Een staaltje Peckinpah op z’n Frans?

Centraal in LE SERPENT AUX MILLE COUPURES staat de transpositie van een Amerikaans genreconcept naar een Franse context en rurale omgeving. Valettes regie wordt sfeerrijk op maat gehouden door de sombere fotografie – pas na een kwartier is er licht in de film – van de Belgische cameraman Jean-François Hensgens (L’Économie du couple en À perdre la raison, beide van Joachim Lafosse). Ook de aanwezigheid van A-acteurs in een B-film vormt een meerwaarde. Als mysterieuze motard en vermoeid politiehoofd houden Tomer Sisley en Pascal Greggory het spel heel afgemeten. Alleen in hun blik is er soms een glimp van emotie te zien. Strikt waar nodig, zoals het hoort in een goede série noire.

Geschreven door DIRK MICHIELS

Le serpent aux mille coupures

12/04/2017
Regisseur: 
Scenario: 
Genre: 
Productiejaar: 
2017
Distributeur: 
Distri7

Media: 

onomatopee