Lean on Pete

Met LEAN ON PETE verhuist Andrew Haigh van Brits stilzwijgen naar de weidsheid van de Verenigde Staten, in het spoor van een hoofdpersonage dat enkel gehoor vindt bij zijn paard. Voor zijn vertolking van die in zichzelf gekeerde jongen won Charlie Plummer op het festival van Venetië de Marcello Mastroianni Award voor Best Jonge Acteur.

Wie racet finisht, wie wegloopt vertrekt. De 15-jarige Charley doolt in zijn eentje door de armetierige voorsteden van Portland, in het Amerikaanse noordwesten. Zijn vader rommelt aan met povere jobs en losse scharrels. Hij duwt de jongen richting zelfredzaamheid en dat terwijl zijn zoon verlangt naar connectie. Die vindt Charley op de plaatselijke paardenraces, het terrein van working-class jockeys en weddenschappen met een kleine inzet. Zelfs zonder ervaring slaagt hij erin om het paard LEAN ON PETE vlot rondjes te laten lopen. Dat is echter maar training. Het echte werk voor het paard, de enige reden van zijn bestaan, zo zegt jockey Bonni, zijn de races. En net op dat vlak heeft Pete zijn beste tijd gehad. Hij staat op het punt te worden afgedankt, overbodig in een wereld die zelf wegdeemstert in de marge. Het lot van Pete – voor een habbekrats verkocht om wellicht te worden geslacht – zint Charley niet en hij gaat er samen met het paard vandoor, op zoek naar een tante die lang geleden uit zijn leven is verdwenen.

Andrew Haigh beschrijft LEAN ON PETE als een omgekeerde western, niet alleen omdat zijn hoofdpersonage Charley de tegenovergestelde richting uitgaat in vergelijking met de door het Wilde Westen aangetrokken frontieravonturiers, maar vooral omdat de jongen eigenlijk houvast zoekt en geen hoogstpersoonlijke vrijheid. Charley wil verbinden, niet zich losscheuren. Dat is niet eenvoudig voor hem. Zijn vader is een rokkenjager met een stevige dronk die hem eerder behandelt als een (drinke)broer dan als een zoon. Zijn moeder heeft hij nooit gekend. In paardentrainer Del vindt de ronddwalende knaap een surrogaatvader die hem leert omgaan met paarden en hem – met de bokkigheid Del eigen – inpepert dat je in de omgang met anderen heus wat manieren mag tonen. De enige onvoorwaardelijk hechte band groeit echter tussen Pete en Charley. Rennen is wat hen samenbrengt: Charley jogt in zijn eentje langs vervallen industriële terreinen, vindt daar de racetracks en stapt later rond met Pete aan de teugel, een gelukzalige lach om de mond en een zonnige gloed op het gelaat. Die voortdurend rennende en weglopende tiener komt uit Willy Vlautins roman Lean on Pete, vertaald als De ruwe weg, een vrij conventionele mengeling van roadtrip en coming-of-ageverhaal, zonder tierlantijntjes verteld vanuit Charleys perspectief. De korte, nuchtere beschrijvingen heeft Haigh vertaald naar de sobere settings en de handelingen van zijn personages. Op enkele emotionele confessies na laat hij de beelden daarvan voor zich spreken.

Haighs romantisch realisme wordt nu niet gevoed door een nachtelijke ontmoeting in stedelijk Noord-Engeland die overgaat in een ongedwongen onenightstand (Weekend) of door de stille kloof tussen echtgenoten (45 Years), maar door weidse prairies. De keuze voor americana brengt een amalgaam verwachtingen met zich mee. Uitgestrekte vergezichten, een zon die over de einder piept en robuuste cowboys met een hart van goud zijn vaste ingrediënten, die ook Haigh zonder aarzelen serveert. Maar LEAN ON PETE is meer verwant met de vriendschap tussen een jonge vrouw en een hond te midden van sociaal-economische tegenspoed in Kelly Reichardts Wendy and Lucy (in dezelfde regio waar LEAN ON PETE zich afspeelt). Dat blijkt uit het eerder onderhuids aanwezige thema van de dienster, een fata morgana voor verloren zielen, die als een vage hoop door LEAN ON PETE sluimert. Charleys vader lalde al dat diensters de beste vrouwen zijn, later ervaart Charley zelf hoe goedhartig een dienster kan zijn, zelfs als hij gedwongen door de omstandigheden weinig respect voor haar toont (“Stelen van een dienster, lager kan je niet zakken”). Al rennend door een leven vol onzekerheden lijkt Charley aangetrokken door het idee dat een vreemde je naast een kop koffie ook even een gevoel van vertrouwen kan schenken. En vervolgens rent hij verder.

Vertoningen: cinenews.beMeer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in uw bus met een abonnement.

Geschreven door BJORN GABRIELS

Lean on Pete

25/04/2018
Regisseur: 
Scenario: 
Genre: 
Productiejaar: 
2017
Distributeur: 
Imagine Film Distribution

Media: 

onomatopee