The Legend of Tarzan

Het is geen geheim dat koning Leopold II zijn privékolonie Kongo-Vrijstaat met ijzeren hand bestierde en dat er in zijn naam zware mishandelingen plaats vonden en slavernij er normaal was. Maar toch is het even slikken als Samuel L. Jackson zijn verhaal over zijn deelname aan de genocide van de Noord-Amerikaanse indianen besluit met te zeggen dat hij “zich toen net zoals de Belgen voelde”. Het is de eerste keer dat in een groots opgezet Hollywoodspektakel het koloniale verleden van België aan de kaak wordt gesteld.

Tijdens de pregeneriek komt u te weten dat Leopold II bepaalde handelsovereenkomsten niet na kan komen wegens geldproblemen. Léon Rom – een Belgische militair, die aan het hoofd stond van de Force Publique, een leger van huurlingen – gaat in naam van de Belgische koning op zoek naar een diamantmijn en stuit op de stam van Mbonga. Roms volledige leger wordt uitgemoord. Mbonga stelt hem een deal voor: de diamanten in ruil voor Tarzan.

Léon Rom heeft trouwens echt bestaan. Hij stond wel degelijk aan het hoofd van de Force Publique en genoot (zoals zijn koning) de bijnaam ‘the Butcher of Congo’. Rom was tevens het voorbeeld voor de ivoorsmokkelaar Kurtz uit Joseph Conrads ‘Heart of Darkness’. Maar ook Samuel L. Jacksons personage George Washington Williams is een historisch figuur. Hij was een veteraan van de Amerikaanse burgeroorlog en adresseerde een open brief aan Leopold II waarin hij de ongemeen brutale en onmenselijke manier waarop de Congolezen door zijn (blanke) onderdanen werden behandeld aanstipte. In THE LEGEND OF TARZAN is Williams degene die Tarzan aanspoort om terug te keren naar Congo om hem te helpen met het verzamelen van bewijsmateriaal (wat de ‘echte’ Williams inderdaad heeft gedaan) over slavernij.

Na het hoofdstuk waarin Rom een transactie sloot met Mbonga snijdt regisseur David Yates (u bekend van de laatste Harry Potter-adaptaties) namelijk van Centraal Afrika naar Londen. Lord John Clayton Greystoke (ooit het enfant sauvage Tarzan) krijgt het aanbod om als afgezant van de Britse regering een handelsmissie te volbrengen in Congo. His lordship is evenwel niet geïnteresseerd. “Te warm”, uit hij. Tot Williams hem vertelt over de wantoestanden in de Vrijstaat. Williams, Greystoke en zijn echtgenote Jane pakken en lopen bijgevolg in Roms valstrik.

Wat volgt is een zuivere avonturenfilm waarin Jane gevangen wordt genomen, maar zich als een volbloed twintigste-eeuwse feministe niet laat temmen door Rom en zijn kornuiten. Jane is rad van tong, avontuurlijk en gaat geen confrontatie uit de weg. Een steeds gladgeschoren Tarzan (waar verkopen ze toch al die scheerbenodigdheden in de 19de-eeuwse Congolese jungle?) zet met een aantal bevriende stamleden en Williams de achtervolging in. Kriskras door de jungle te voet, slingerend aan lianen, met de trein en op een boot. Via los verspreide flashbacks komt u te weten dat Greystoke is opgevoed door apen en bent u tevens getuige van de eerste ontmoeting tussen Tarzan en Jane. De onsterfelijke held uit de boeken van Edgar Rice Burroughs praat met olifanten, spreekt de Congolese dialecten, liefkoost leeuwinnen en gaat een hard duel aan met zijn oude broer: een aap.

Voor alle duidelijkheid: Tarzan is opgevoed door de Mangani-apen. Mangani betekent zoveel als ‘grote aap’ en is een verzinsel van auteur Edgar Rice Burroughs (tevens schepper van ‘John Carter on Mars’). De Mangani-aap is een kruising tussen een gorilla en een chimpansee. Dus ja, het gevecht tussen Tarzan en zijn ex-broer is bijzonder hevig. Maar tegelijk slecht geregisseerd.

Deze PG-13-avonturenfilm is op het eerste gezicht niet zo gewelddadig, omdat de actiescènes bestaan uit montages van shots die slecht een fractie van een seconde duren. Je ziet met andere woorden niet wat er gebeurt. Jammer, de abominabele montage van de ‘split second’-beelden is een smet op deze voortreffelijke, klassiek en zorgvuldig opgebouwde en bij momenten lekker oubollige avonturenfilm. Of de poging om een nieuwe Tarzan-franchise uit de grond te stampen lukt, zal afhangen van de box-office. De figuur van Tarzan blijft natuurlijk dubbel. Hij is (en blijft) een blanke held middenin een Afrikaans gebied. Deze man, grootgebracht door de apen, belichaamt tegelijk een mythe. Politiek incorrecte en racistische stereotypen (die in het begin van de vorige eeuw zowel de Tarzanboeken als de -strips en filmadaptaties tekenden) zijn hier uiteraard geweerd.

Alexander Skarsgård en Margot Robbie zijn in elk geval aannemelijk en overtuigen probleemloos als een moderne (lees: 21ste-eeuwse) Tarzan en Jane. Christopher Waltz is onheilspellend sadistisch en sinister als Léon Rom. Hij doet in feite zijn rol van Blofeld uit Spectre over, maar dan in de Congolese jungle. Samuel L. Jackson zorgt voor de komische, relativerende noot. De 3D-effecten ogen aantrekkelijk, de digitale effecten zijn onberispelijk en de overweldigende natuurbeelden doen u spontaan naar een reiscatalogus grijpen.

Geschreven door PIET GOETHALS

The Legend of Tarzan

06/07/2016
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2016
Distributeur: 
20th Century Fox

Media: