Los amantes pasajeros

“Een controverse betekent dat mensen leven. Hoe dan ook hebben controverses vandaag de dag een andere betekenis. Heel wat taboes zijn veranderd”, anticipeert Pedro Almodóvar kort voor de release van zijn nieuwe film, LOS AMANTES PASAJEROS. Tevergeefs.

In de jaren tachtig brak de Spaanse cineast door met gepeperde komedies (Matador, Mujeres al borde de un ataque de nervios) die via seks, geweld en ‘transgressieve’ personages reactionair, franquistisch Spanje een hak zetten. Humor bleef een rol spelen, ook in zijn melodramatische successen (Hable con ella, La mala educación). Almodóvar presenteert LOS AMANTES PASAJEROS als een “irrealistische en metaforische komedie”. Plaats delict voor die klucht met morele implicaties is het Spaanse luchtruim.

Een lijnvlucht van Spanje naar Mexico kampt meteen na opstijgen met problemen, veroorzaakt door liefdevol verzuim (cameo’s van Antonio Banderas en Penélope Cruz). Het vliegtuig moet rondjes maken boven een immobiel Spanje tot er een landingsbaan vrijkomt. De crew besluit om de passagiers in economyclass te verdoven. De reizigers in businessclass – onder wie een malafide zakenman, een escortkeizerin met de machtigste Spanjaarden in haar greep, een huurmoordenaar en een maagdelijke helderziende die haar ontmaagding voelt naderen – worden bevrijd van hun angsten via een mix van drank, drugs, dans en seks.

Slechts de happy few en hun entertainers mogen dansend ten onder gaan. Met de dood voor ogen en mescaline in het lijf gaan de homoseksuele bemanning en de geprivilegieerde passagiers te biecht. Zoals vaker bij Almodóvar brengen publieke confessies en een groteske beproeving personages naar een nieuw begin, een andere identiteit. Na het berouw komt de orgie, want “ik wilde de seksualiteit huldigen.” Ook seks blijkt een motor van verandering. De ensemblecast, exuberante vormgeving, muziek van Alberto Iglesias… Alles draagt duidelijk de stempel van Almodóvar. Voor een komedie valt er echter bitter weinig te lachen. Wat heus niet alleen te wijten is aan ‘double entendres’ die in de vertaling verloren raken. Als commentaar op de huidige malaise en de ‘kracht van verandering’ in Spanje blijft de metafoor grotendeels taxiën op het tarmac. Belegen provocatie en flauwe farce maken LOS AMANTES PASAJEROS tot regressieve, banale cinema.

Geschreven door BJORN GABRIELS

Los amantes pasajeros

27/03/2013
Regisseur: 
Scenario: 
Genre: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
Alternative

Media: 

onomatopee