Lost River

Opgenomen met als (werk)titel 'How to Catch a Monster' is LOST RIVER, het regiedebuut van fenomeen Ryan Gosling, dé ster van de cultfilm Drive én van Only God Forgives van Nicolas Winding Refn, een merkwaardige film. Op zijn 26ste mocht hij al een Oscar in ontvangst nemen voor zijn acteren in Half Nelson van Ryan Fleck. Meteen drukt Gosling zijn stempel.

Al is het heikele gegeven dan de algehele verloedering in en om het postindustriële Detroit: een sinister, desolaat en hallucinant braakland met eeuwig brandende, verlaten huizen. Van bij de eerste beelden, gefilmd tussen nacht en ontij, op ooghoogte van een in de open lucht verloren lopende peuter van drie jaar, wordt de toon gezet, de juiste toon.

Het is bijna vanzelfsprekend dat Goslings eerste film als regisseur bol staat van de referenties (van Reygadas via – uiteraard – Refn tot Argento en Lynch), die hij als filmliefhebber en ervaringsdeskundige van diverse filmsets heeft meegenomen. Toch staat het vrijwel buiten kijf dat Gosling een auteur-in-spe is, die zich omringd weet met, dan wel gesterkt door de juiste mensen, van Benoît Debie, begenadigd DOP van de films van onder anderen Gaspar Noë, tot en met 'onze' monteur Nico Leunen.

Gefilmd en verteld als een grimmige nachtmerrie (een gezin poogt te overleven in een apocalyptische omgeving, bevolkt door gangs en geesten) is LOST RIVER een radeloos verhaal van overleven, diep verweven met de depressieve economische context van Detroit. En in het bijzonder dan het relaas van Billy, een alleenstaande vrouw met twee zonen (Christina Hendricks uit Mad Men), die in een onduidelijk cabaret werkt om de huur te kunnen betalen. Haar twee zonen? De ene is nog een kind, zo onbevangen, de andere een adolescent die droomt van een stad onder water.

Gosling raakt in LOST RIVER – de poëtische titel is bijna misplaatst – thema's aan zoals sociale achteruitgang, de vereenzaming van het individu als gevolg van de economische crisis en als slachtoffer van zinloos geweld. Dat alles in een intrigerend mozaïsche puzzel van verhaalfragmenten gegoten, en heerlijk gemixt in een ongelooflijk mooie stroom van beeld, geluid en muziek. In alle mogelijke toonaarden kleurrijk en somber. In die volgorde.

Geschreven door FREDDY SARTOR

Lost River

08/04/2015
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
Cinéart

Media: 

onomatopee