Louder than Bombs

Een gezin is een mozaïek van herinneringen, waarbij familieleden met dezelfde puzzelstukjes elk eigen histories construeren. In zijn eerste Engelstalige film LOUDER THAN BOMBS verbeeldt de Noor Joachim Trier die meervoudige memorie door heen en weer te schakelen tussen de perspectieven en voice-overs van verschillende personages.

Sinds de gereputeerde oorlogsfotografe Isabelle om het leven kwam in een auto-ongeluk hebben haar echtgenoot en twee zonen de draad van het leven weer opgenomen. Wanneer er een retrospectieve tentoonstelling en een uitgebreid portret in de New York Times op stapel staan, blijkt die draad echter nogal gerafeld te zijn. Meegaande vader Gene raakt maar niet aan de praat met zijn schuchtere jongste zoon Conrad, die urenlang computergames speelt. Oudste zoon Jonah, kersvers vader en net benoemd tot hoogleraar, zit ook niet lekker in zijn vel. En dan duiken er nog nieuwe en oude liefdes op…

LOUDER THAN BOMBS scheert vervaarlijk langs de bekende vaarwaters van het Drama met hoofdletter D, maar komt telkens net op tijd met een rake observatie of een prachtig beeld zoals dat van de buitelende cheerleaders die de filmposter sieren. Met zijn vaste medewerkers Eskil Vogt (coscenarist) en Jakob Ihre (DOP) knoopt Trier opnieuw aan bij de melancholische blik op de generatie vrij geprivilegieerde jongelingen uit zijn eerste twee films: Reprise en Oslo, 31. august. Wat ben je bereid op te offeren om je aspiraties te vervullen? Huisvader Gene gaf zijn acteurscarrière op, terwijl Isabelle wereldbranden bezocht en plotsklaps de dood vond nadat ze had besloten met oorlogsfotografie te stoppen. Wat betekent dat voor hun zonen? Hoe ver reikt een bevoorrechte positie en wat schuilt er onder het oppervlakkige ennui? Vragen zoals deze blijven Trier bezighouden, ditmaal ook via bijna essayistische terzijdes over het beeldkader en fotografie, dromen, herinneringen en fantasieën.

Meer dan in zijn vorige films zet Trier dus een veelvoud aan narratieve middelen in. Ook oorlogsfotografe, maar vooral echtgenote en moeder Isabelle is ondanks haar afwezigheid – in het gezin en op het scherm – wel heel erg aanwezig. Trier gunt actrice Huppert een autocrash in slow motion en een lang aangehouden close-up die de ontknoping inluidt. Behoorde haar personage niet tot het vluchtige rijk der herinnering, een fotografe in het hors-champ van haar naasten?

Geschreven door BJORN GABRIELS

Louder than Bombs

02/03/2016
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2015
Distributeur: 
Victory Productions

Media: