Love Happy

De Marx Brothers draaiden, eerst als kwartet en later als trio, samen dertien komedies. Na de release op dvd van hun zes MGM-films en op blu-ray van hun vijf Paramountfilms bleven er nog twee onuitgegeven: ‘Room Service’ en afscheidsfilm LOVE HAPPY. Eén kunnen we al afvinken na de recente verschijning van blu-ray-met-extra's LOVE HAPPY, een ondergewaardeerde film met Marilyn Monroe.

“For 20 years Faustino the Great was an organ grinder with a monkey. Then one day the monkey went on strike. He wanted shorter hours and longer bananas.” Deze quote en het gekscherende personage (detective Sam Grunion) zijn vintage Groucho Marx. Het uit 1949 daterende LOVE HAPPY mag dan niet de allerbeste Marx Brothersfilm zijn, de allerlaatste van de broers is gedrenkt in hun anarchistische spirit en bevat enkele briljante komische scènes. Bovendien komt Marilyn Monroe voor het eerst binnen en buiten wandelen.

Met de blu-rayuitgave van LOVE HAPPY is het oeuvre van de komische broers bijna volledig beschikbaar voor de huisbioscoop. Fans beschikten al over de vijfdelige blu-raycollectie 'The 4 Marx Brothers at Paramount' (ESC Édition of Arrow) en de zesdelige dvd-box ‘The 3 Marx Brothers at MGM’ (Warner). Aangezien de Marx Brothers samen dertien films draaiden (Groucho speelde op zijn eentje nog in zes films, Harpo in twee) ontbraken er dus nog twee: Room Service (1938) en LOVE HAPPY (1949). En nu Rimini Éditions die afscheidsfilm uitbrengt (met bonusmateriaal), hebben we nog maar één film te gaan.

Extra, extra!

De blu-ray van LOVE HAPPY is alleszins een leuke verrassing. Niet alleen omdat deze komedie met een bewogen productiegeschiedenis beter is dan zijn reputatie van pijnlijke afscheidsfilm zou aangeven, maar ook omwille van het puike bonusmateriaal. Naast Le Marxisme tendance Harpo, een interview met Harpo's zoon Bill Marx, bevat deze blu-ray ook een aflevering van You Bet Your Life, een door automerk DeSoto Plymouth gesponsord (en dat wordt wel héél duidelijk gemaakt) en door Groucho Marx gepresenteerd radio- en tv-spel dat liep van 1947 tot 1960. Heerlijk gedateerd zijn de waarschuwingen bedoeld om de verkeersveiligheid te verbeteren, maar de verbale humor van Groucho blijft werken. Het is vingers en duimen aflikken wanneer een kandidaat een (recente) Zweedse immigrant blijkt die aangetrokken werd door de mooie Amerikanen die ze zag in films. De realiteit was toch ontgoochelend, geeft ze voorzichtig toe. Waarop Groucho reageert: “Wat had je verwacht, 60 miljoen Gregory Pecks?”

In het interview van 40 minuten met Harpo's zoon Bill plaatst die interessante kanttekeningen bij zowel de familiegeschiedenis als de humor en de films waarmee de broers beroemd werden. Hij stipt aan dat “ze hun karakter gebruikten om hun personages te ontwikkelen”, dat “Harpo het verknoeide telkens als hij begon te praten en daarom besloot te zwijgen”, dat “commedia dell'arte een inspiratiebron vormde” en dat “de Marx Brothers op het toneel honderd keer grappiger waren dan in hun films”. Maar ook: “De harp was een sensueel instrument en mijn vader was een sensueel man.”

Bill wijst tevens op de verschillende fases in de filmcarrière van de Marx Brothers: “Het verschil tussen hun Paramount- en MGM-films is dat die eerste gewoon bedoeld waren om Marx Brothersfilms te zijn, gebaseerd op de humor die ze jarenlang op het toneel geperfectioneerd hadden. Toen ze naar MGM overstapten, wou studiobaas Irving Thalberg hun 'bereik' uitbreiden naar een ruim familiepubliek. Wat betekende dat er mensen moesten dansen, dat er een liefdesintrige was … kortom, dat er dingen werden toegevoegd aan de films om ze voor meer mensen aantrekkelijker te maken. Bovendien waren de Paramountfilms goedkoper, al die extra production values maakten de MGM-films duur.”

Putting on a show

Het is geen toeval dat LOVE HAPPY gepromoot werd als “New Musical Girlesque” en komedie verstrengelde met genres als film noir en musical. Er zijn achtervolgingen, dansnummers en het verhaal volgt het bekende ‘putting on a show’-stramien: een klein showgezelschap, in leven gehouden door het voedsel dat Harpo steelt in winkels, tracht een spektakel op poten te zetten. Daarbij worden ze gedwarsboomd door zwakke producenten en louche figuren die op zoek zijn naar in een sardienenblik verborgen Romanovjuwelen. Harpo is de achter blonde vrouwen hollende held, Chico de would-beartiest Faustino the Great en Groucho een privédetective annex verteller.

Dat de film onevenwichtig is en minder geslaagde passages afwisselt met vintage Marx Brothers scènes en dialogen lag – gezien de moeilijke productiegeschiedenis – in de lijn van de verwachtingen. “Harpo wou een eigen film maken en contacteerde naast de bekende scenarist Ben Hecht ook de getalenteerde scenarioschrijver Frank Tashlin”, vertelt Bill. “Ze schreven een script voor Harpo waarin hij in Central Park leefde, helemaal alleen met een pinguïn. Daarna verhuisde hij naar Manhattan. Met dat schitterende idee trokken ze naar een producer die zich bereid toonde de film te maken.”

Daarop werd het contract getekend en startten de voorbereidingen. “Harpo merkte echter dat het script herschreven werd door ene Mac Benoff. Bovendien was plots ook Chico van de partij in een soort cameo. Dat was vreemd. Later merkte Chico dat het scenario nog verder werd aangepast en Groucho plots meespeelde. Een idee van Hecht en Tashlin zogezegd.”

Chico viel uit de lucht, sterker “hij was woedend en voelde zich gekwetst. Hij ging zijn beklag maken bij de producent. Wat bleek: de film was ondergefinancierd en de enige manier om nieuwe geldschieters aan te trekken was Groucho en Chico in de film te smokkelen om er een nieuwe Marx Brothersfilm van te maken.”

LOVE HAPPY is geen meesterwerk, maar zal herinnerd blijven omwille van een memorabel optreden: de vroege 'verschijning' van de toen nog onbekende actrice Marilyn Monroe. Een scène die slechts 45 seconden duurt, maar volgens Bill Marx “voelde je de energie, het is duidelijk dat dit iemand zou worden die er bijzonder uitzag en bijzonder acteerde. Ze wandelde binnen en wandelde buiten, dat was het. Maar het was genoeg.” In haar toen nog onbekende, schijnbaar naïef kinderlijke manier zegt Marilyn “Some men are following me” tegen detective Groucho Marx, die haar antwoordt: “Really? I can't understand why.

Toch is LOVE HAPPY meer dan Marilyn Monroe. De film bevat immers sterke Marx Brothershumor. Naast de winkel met als slogan “The first food for the finest people” waar Harpo gaat stelen, zijn er ook nog de politie die Harpo fouilleert en onder andere een reddingsboei en een hond vindt, Harpo die door de gangsters in een wasmachine wordt gestopt, een overacterende acteur (“a ham”) die van Chico letterlijk een ham krijgt, Harpo die via geluid en gebaren Chico duidelijk tracht te maken dat zijn vriendin gevaar loopt en Groucho die weigert gedood te worden (“My doctor gave me three years to live, and I don't intend to make a fool out of him”).

Briljant zijn de visuele en surrealistisch getinte grappen, die misschien wel bedacht werden door Frank Tashlin, de regisseur van komedies met Jerry Lewis en Jayne Mansfield. Zo ontsnapt Harpo via een reeks boven elkaar staande paardjes van een lichtreclame, laat rook toe om onzichtbaar te worden én wordt die als wapen gebruikt, slaagt Harpo erin ongrijpbaar te worden door een spel van licht en schaduw, loopt een achtervolgingskoers in de coulissen en op het dak van de zaal ... Al deze komische en filmische parels maken deze 'mindere' Marx Brothers meer dan genietbaar.

FILM: *** / EXTRA'S: *** (interview Le Marxisme tendance Harpo, aflevering You Bet Your Life)

Themastukken en meer besprekingen over Huisbios (dvd, VoD, blu-ray) vind je in het tijdschrift Filmmagie.

Geschreven door IVO DE KOCK

Love Happy

Regisseur: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
1949
Distributeur: 
Rimini Éditions

Media: