Ma ma

De Baskisch-Spaanse cineast Julio Medem heeft iets met het hoge noorden. In Los amantes del círculo polar (1998) gebruikte hij al vrieskou en ijskristallen als metafoor voor spaak lopende liefde. MA MA, zijn nieuwste, begint met een meisje dat in een sneeuwlandschap ijzingwekkend langzaam op de toeschouwer afstapt. Wat volgt, draait helemaal om liefde en wat mensen daarvoor overhebben.

Magda heeft borstkanker en moet worden geopereerd. Bij Arturo, die net een tragisch verlies heeft moeten verwerken, vindt ze steun en meteen ook een vader voor haar tienerzoon. In de eerste helft doet Medem (Caótica Ana, Lucía y el sexo) wat hij doet als geen ander, namelijk afdalen in de ziel van de vrouw en daar op filmisch indrukwekkende wijze verslag van uitbrengen. Opvallend zijn het gedempte kleurenpalet, de vaak ongewone camerastandpunten en het grote aantal close-ups. Huiscomponist Alberto Iglesias schreef er intimistische kamermuziek bij. Medem is op zijn best als hij beelden filmt waarvan je niet weet of ze werkelijk dan wel ingebeeld zijn. Zo komt hij in de buurt van wat de surrealisten nastreefden, kunst als één langgerekte hallucinatie. Een uur lang zit je in het hoofd van Magda, voel je haar pijn, vreugde en verdriet. Jammer genoeg gooit Medem het opgebouwde krediet overboord in de vergezochte tweede helft, met genoeg melodramatische plotontwikkelingen voor vijf televisiesoaps. Penélope Cruz, die ook als coproducente optreedt, is het veelgeplaagde hoofdpersonage. Ze zuigt alle aandacht naar zich toe, wat als een tweesnijdend zwaard werkt. Met haar warme charisma doet ze je een hoop ongeloofwaardige situaties voor lief nemen terwijl de andere personages komen nauwelijks uit de verf. Luis Tosar is ongewoon bleekjes in een rol die weinig om het lijf heeft. En Asier Etxeandia is de gynaecoloog die om de haverklap begint te zingen. Maar MA MA is lang geen musical. Medem bedoelde zijn film duidelijk als een lofzang op het leven tegen alle denkbare moeilijkheden in. Maar door die boodschap met stroperig sentiment te overgieten, doet hij de geesten weer scheiden. Fans van Medem noemen hem een lyrische visionair, terwijl zijn criticasters hem afdoen als een prekerige charlatan. Na MA MA kan de discussie opnieuw beginnen.

Geschreven door GORIK DE HENAU

Ma ma

10/08/2016
Regisseur: 
Scenario: 
Genre: 
Productiejaar: 
2015
Distributeur: 
Cinéart

Media: 

onomatopee