The Man Who Killed Don Quixote

Voormalige Monty Python-animator en voltijds creatieve maximalist Terry Gilliam moest niet alleen jarenlang tegen windmolens vechten om zijn vrije Cervantes-verfilming te kunnen afronden. Wat levert die strijd op?

Na alle productieperikelen slaagt Terry Gilliam erin zijn droomproject te realiseren. Tot op het laatst dreigden rechtszaken stokken in de wielen te steken, maar uiteindelijk krijgen we de film te zien die, zo kunnen we vooraf op het scherm lezen, 25 jaar in de maak was. Het was onvermijdelijk dat de lange voorgeschiedenis zich ook inhoudelijk zou vertalen, want het eindresultaat is een verhaal vol spiegeleffecten, inside jokes en metaverwijzingen. De plot, herkenbaar als een vrije verfilming van Cervantes’ prototypische roman Don Quijote de La Mancha, wordt opgehangen aan de wederwaardigheden van Toby. Deze ooit ambitieuze cineast is nu een cynische reclamemaker die in de hoogvlakten van Castilla-La Mancha een publiciteitsspot draait. Per toeval stuit hij op de man met wie hij als prille student ooit de heldendaden van de vernuftige edelman verfilmde en in wat volgt raken realiteit en fictie, ratio en waanzin, Wahrheit und Dichtung hopeloos verward. Gilliam hanteert de wijdlopende plot alleen als alibi om zijn exuberante verbeelding vrij spel te laten. En het moet gezegd dat hij nog niets van zijn jongensachtige fantasie heeft verloren, want de doldwaze taferelen, surreële slapstickmomenten, poëtische interludia en vergezochte woordgrappen volgen elkaar in sneltreintempo op. Met een fraaie fotografie haalt de cineast het maximum uit verschroeide hoogvlakten, statige burchten, pittoreske dorpjes en andere locaties. Jammer genoeg treedt door alle audiovisuele drukte snel verzadiging op en de maker van Twelve Monkeys en Time Bandits heeft narratieve discipline duidelijk nog altijd niet hoog op zijn prioriteitenlijstje staan. Als hij, in een overbodige poging om de actualiteit van de verhaalmaterie te bewijzen, ook nog eens thema’s als migratie en terrorisme aanhaalt, is alle maatgevoel zoek. Zelfs acteurs als Jonathan Pryce, Adam Driver en Rossy de Palma verliezen er het noorden bij, want ze kunnen weinig maken van hun flinterdunne en karikaturale personages. Met zijn Spaans-Moorse soundtrack krijgt componist Roque Baños de onmogelijke taak om een en ander een gevoel van eenheid te verlenen.

Vertoningen: cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in uw bus met een abonnement

Geschreven door GORIK DE HENAU

The Man Who Killed Don Quixote

25/07/2018
Regisseur: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2018
Distributeur: 
The Searchers

Media: 

onomatopee