Midnight's Children

De Indiaas-Britse auteur Salman Rushdie schreef met Midnight’s Children een van de grote boeken van de twintigste eeuw, in 1981 bekroond met de prestigieuze Booker Prize. De caleidoscopische roman over India is een hybride mengeling van familiekroniek en postkoloniale allegorie. Maar hoe maak je van een turf van 600 bladzijden vol meanderende verhaallijnen en een wirwar van personages een verteerbare bioscoopfilm?

Deepa Mehta, vooral bekend van de elemententrilogie Fire, Earth en Water, dekte zich bij voorbaat in tegen voorspelbare ‘het boek was beter’-kritiek. Voor het scenario deed ze namelijk een beroep op Rushdie zelf en de auteur sprak ook de voice-over in waarmee het hoofdpersonage zich tot de toeschouwer richt. Saleem Sinai wordt geboren op 15 augustus 1947, wat hem exact even oud maakt als de republiek India. In een fantastische opeenvolging van onwaarschijnlijke gebeurtenissen krijg je vervolgens een overzicht van dertig jaar Indiase geschiedenis, inclusief de rumoerige prille onafhankelijkheid, de bittere strijd met Pakistan, de bewogen afscheuring van Bangladesh en het omstreden bewind van premier Indira Ghandi.

De wederwaardigheden van Saleem dienen daarbij als pars pro toto voor het lot van de jonge natie. Mehta tracht recht te doen aan de magisch-realistische toon van het verhaal. De rapsodische gebeurtenissen volgen elkaar in hoog tempo op en je komt ogen tekort. Het royale breedbeeldformaat en de oogverblindende fotografie vol diepe, verzadigde kleuren vatten treffend het zintuiglijke bombardement dat elke Indiareiziger zal herkennen. Op de soundtrack van Nitin Sawhney wisselt een lyrische fluit af met een reeks hemelse, hoofdzakelijk vrouwelijke stemmen.

Het resultaat is paradoxaal genoeg een intens filmische vertelling die toch nooit haar literaire afkomst kan verbergen. Want de barokke vertelpracht van Rushdie, zo overtuigend in romanvorm, laat zich niet zo eenvoudig vertalen naar het veel realistischer medium film. De veelheid van personages, de uitwaaierende plot, de onstandvastige toon, de loodzware allegorische dimensie… het zorgt al snel voor een overkill die je veeleer ondergaat dan beleeft. Ondanks de goede bedoelingen wordt MIDNIGHT’S CHILDREN zo finaal niet meer dan een, weliswaar fascinerend, prentenboek.

Geschreven door GORIK DE HENAU

Midnight's Children

09/10/2013
Regisseur: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
Paradiso

Media: 

Trailer: 

fLoDotlbmh8

onomatopee