Miele

Het Italiaans voor honing is Miele, niet toevallig de schuilnaam waarachter Irene zich verbergt. Haar alias is veeleer bitterzoet, want ze komt aan de kost door (doodzieke) mensen, die daarvoor betalen, te helpen om uit het leven te stappen. Tot een ontmoeting met een van haar klanten niet verloopt zoals gepland; ze krijgt een gewetensconflict en wordt geconfronteerd met het zootje dat ze van haar eigen leven heeft gemaakt. Miele is op de vlucht voor zichzelf en haar verleden. Ze heeft geen vaste verblijfplaats, haar amoureuze relaties zijn altijd opnieuw tot mislukken gedoemd, ze liegt uit principe en houdt iedereen op afstand. Door de confrontatie met een levensmoeë man die oud genoeg is om haar vader te zijn komt heel haar leventje op losse schroeven te staan.

MIELE wordt gedragen door de zeer fysieke vertolking van de bevallige Jasmine Meglio gioventu Trinca. Vanaf de eerste beelden neemt ze bezit van het scherm. We zien haar fietsen, duiken, vrijen, het vliegtuig nemen. Over haar onpeilbare gezicht trekken voortdurend onweerswolken; ze is als een kolkende vulkaan die maar niet tot uitbarsten komt. In een hotelkamer in Los Angeles kijkt ze naar de film noir Suddenly met Frank Sinatra, niet toevallig een verhaal over een huurmoordenaar. Met MIELE zet de Italiaans-Griekse actrice Valeria Golino (Caos calmo, Respiro, Rain Man) een indrukwekkend regiedebuut neer. Ze gebruikt opvallend veel close-ups die echter nooit beperkend gaan voelen, daarvoor is haar beeldregie te organisch.

De mooie fotografie, vol zachte, gefilterde kleuren, is van Gergely Pohárnok (de vaste DOP van de Hongaarse cineast György Taxidermia Pálfi). De film heeft geen soundtrack in klassieke zin, wel een reeks songs (van onder anderen Thom Yorke, Talking Heads en George Brassens) die vanwege een bepaalde sfeer specifieke scènes vergezellen. MIELE gaat je niet in de koude kleren zitten. Wat had kunnen ontaarden in een goedkope thesisfilm over pro of contra euthanasie wordt in de handen van Golino een genuanceerd portret van een jonge vrouw die moet beslissen wat ze met haar leven wil uitrichten.

MIELE, dit jaar geselecteerd voor de sectie Un Certain Regard van het Festival van Cannes, won de publieksprijs op het voorbije Brussels Film Festival.

Geschreven door GORIK DE HENAU

Miele

23/10/2013
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
Alpha Films

Media: 

Trailer: 

o3-Z3NAsa-s

onomatopee