Moonlight

Pesten op school is (helaas) een universeel gegeven. Maar als dat in een arme zwarte buitenwijk van Miami gebeurt, kunnen de gevolgen ingrijpender zijn dan in vele andere milieus. Barry Jenkins’ tweede film belicht zowel het algemeen menselijke als het milieugerelateerde niveau, en niet enkel wat pesten betreft.

De tienjarige Chiron is een verlegen en zwijgzame jongen die gebukt gaat onder de verwaarlozing door zijn drugsverslaafde moeder. Wegens zijn zachte natuur wordt hij op school voor ‘flikker’ uitgemaakt, waardoor hij zich nog meer in zichzelf terugtrekt met zijn vragen en twijfels. Zo begint het eerste luik van de triptiek waarin we de jongen tijdens drie fases in zijn leven volgen, met sprongen van respectievelijk zes en tien jaar. Het verhaal is bedrieglijk simpel, maar de karaktergedreven vertelling wordt zo genuanceerd en intens gebracht dat talloze subteksten naar de oppervlakte komen, die de kijker finaal meenemen in een duizelingwekkend rijke film- én menselijke ervaring. Strikt genomen is dit een coming-of-ageverhaal, over volwassen worden en het ontwikkelen van communicatie, seksualiteit, identiteit en waardering. Jenkins ontwijkt alle stereotypes en clichés en focust streng en geconcentreerd op de karakterontwikkeling van zijn protagonist. Tussen de regels vertelt hij nauwelijks merkbaar maar vooral onverstoorbaar een verhaal over zwart zijn in het hedendaagse Amerika, over het zoeken naar de eigen geaardheid in een macho-omgeving, over de complexiteit van liefde in een door drugs vergiftigde omgeving en vooral over de moeilijkheid om jezelf te ontplooien in een dergelijke beladen leefwereld. Wanneer de kleine Chiron wegloopt van huis, wordt hij liefdevol opgevangen door een drugsdealer die vaderlijke gevoelens voor hem koestert. Als blijkt dat deze man ook de ‘leverancier’ van Chirons moeder is, rijden we ons als toeschouwer vast in elke poging om goed en slecht accuraat van elkaar te onderscheiden.

Weinig regisseurs zou het lukken om in zo’n wespennest elke zweem van sentiment of prekerigheid te ontwijken. Jenkins slaagt er met verve in en bouwt met vaste hand naar een bescheiden maar indringende loutering toe. Daarmee levert de jonge regisseur onmiskenbaar een van de mooiste en rijkste (maar tegelijk erg toegankelijke) films van de laatste jaren af. A must see if there ever was one.

Voor de vertoningen van MOONLIGHT kan je terecht op cinenews.be.

Geschreven door MIK TORFS

Moonlight

01/02/2017
Regisseur: 
Scenario: 
Genre: 
Productiejaar: 
2016
Distributeur: 
Kinepolis Film Distribution

Media: 

onomatopee