My Cousin Rachel

De ondoorgrondelijke glimlach en de talloze theekopjes van de zwarte weduwe Rachel doen de hoofden van de jonge Philip en die van het publiek op hol slaan. Did she? Or didn’t she?

MY COUSIN RACHEL is regisseur Roger Michells bewerking van de gelijknamige populaire roman van Daphne du Maurier uit 1951. Dat de verhalen van die schrijfster een publiek op het puntje van hun stoel doen zitten, ondervond Hitchcock al toen hij in The Birds, Rebecca en Jamaica Inn inspiratie vond voor zijn films. Het verhaal van Rachel en Philip speelt zich af in het Engelse Cornwall. De krijtrotsen nemen in de film een machtige, onheilspellende vorm aan met piano- en strijkmuziek van Rael Jones op de achtergrond. Sinds Philips oom en voogd, Ambrose, een jaar eerder om gezondheidsredenen de Italiaanse zon tegemoet trok, bleef de 24-jarige jongeman achter als heer van het huis. In brieven leest hij lovende woorden over de liefdevolle Rachel die zijn oom heeft ontmoet en tot zijn vrouw neemt. Het tij keert wanneer een geheime hulpkreet arriveert. Ambrose beschrijft zijn echtgenote als een manipulatieve kwelgeest die hem rond haar vinger windt. Niet veel later sterft hij. Is er vergif in het spel?

Philip is vastbesloten haar te ontmaskeren, maar wat hij achter de zwarte sluier vindt, zijn de mooie, onschuldige ogen van Rachel Weisz. Bijna twee uur lang slingert de jongen tussen verliefdheid en achterdocht, als een pendel zoekend naar de waarheid. Roger Michell (Notting Hill, Le Week-End) steekt de thriller, die al eens verfilmd is door Henry Koster (1952) en waarvan een BBC-reeks bestaat (1983), in een nieuw jasje door meer spanning in visuele elementen te leggen. Close-ups en point-of-viewshots zetten het labiele karakter van het hoofdpersonage extra in de verf. Onweer, kaarslicht en een krakend huis scoren punten voor vertrouwd mysterie dat altijd werkt.

Het ‘Did she? Or didn’t she murder him?’-spelletje versnelt aan het eind in een crescendo. Philip verliest alle inzicht, en de film hoopt iets te veel dat wij dat ook doen. Wat blijft boeien is de sterke transformatie die Claflin ondergaat van een jongeman naar een puppy, verblind door de beheerste hartelijkheid en ambigue glimlach van Weisz.

Vertoningen: cinenews.be

Meer besprekingen: zie Filmmagie magazine, dat maandelijks in print verschijnt.

Geschreven door SILKE ROCHTUS

My Cousin Rachel

Regisseur: 
Scenario: 
Muziek: 
Productiejaar: 
2017
Distributeur: 
20th Century Fox

Media: 

onomatopee