Ne me quitte pas

In de documentaire buddy movie Ne me quitte pas houden de Belgische drinkebroers Bob en Marcel elkaar overeind, durven elkaar te laten vallen, om toch maar weer door te gaan en opnieuw te vallen. Nadat zijn vrouw hem heeft verlaten, samen met hun drie jonge kinderen, zoekt Marcel het gezelschap op van zijn compagnon de route Bob voor bier, wijn, rum en onverbloemde praatjes. Maar de weg die ze samen nemen, gaat nergens heen. Of het moet naar de “levensboom” zijn waar ze gezamenlijk er een einde aan willen maken. Al blijkt uit een vroege scène dat die boom er niet langer staat, of Bob hem in elk geval niet meer weet te vinden.

“Pech gehad”, zegt Bob laconiek en hij gaat verder. Ook Ne me quitte pas draalt niet en zet zijn tocht over Waalse plattelandswegen voort. Er volgen een vergeefs uitstapje op zoek naar Bobs zoon, angstige tandarts- en ziekenhuisbezoeken, en een vervaarlijk zwalpende scooterrit over besneeuwde wegen. Biografische achtergrond of gepsychologiseerde verklaringen leggen het af tegen een opeenvolging van treffende momentopnames uit het leven van twee melancholische mannen. In zes hoofdstukken van suïcidaal hartzeer tot ‘het leven gaat voort’ schetst Ne me quitte pas een even destructieve als innige vriendschap.

Openhartige verzuchtingen of lallende dronkenmansgesprekken, tot zelfs laveloze tuimelpartijen, het tweetal Sabine Lubbe Bakker en Niels van Koevorden legt het allemaal vast. Interviews of zichtbaar ingrijpen horen daar niet bij. Wie had gedacht dat het regisseursduo, beiden met Vlaams-Nederlandse roots, zou verzanden in misplaatst exotisme tegenover het Waalse platteland of de twee alcoholisten, onderschat het tragikomische duoportret. Scènes die neigen naar wrange fysieke humor of net uitgesproken dramatisch kleuren, zouden uit de koker van een Aki Kaurismäki kunnen komen.

Bob en Marcel zijn dan ook meeslepende personages die zonder schroom de fragiliteit van hun onbestemde bestaan tonen. Ook al predikt onze maatschappij het anders, doelloos en waardeloos zijn geen synoniemen. Kijk maar naar de in groen zwembadwater spartelende kikker. Je moet het maar doen. De titel van je film ontlenen aan het doorleefde chanson van Jacques Brel, dan kiezen om te eindigen bij het sentiment van Roxette-cover, en daar nog vlotjes mee wegkomen ook.

Geschreven door BJORN GABRIELS

Ne me quitte pas

14/05/2014
Genre: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
Dalton Distribution

Media: 

Trailer: 

7QAM9PAUiNA

onomatopee