The Neon Demon

Het schoonheidsideaal? Het loert, het lacht je toe op elke hoek van de straat. Voor jonge meisjes moet dat zeer confronterend zijn, angstaanjagend bijna. De Deense cineast Nicolas Winding Drive Refn, tot nu maker van viriele cinema, liet zich voor zijn nieuwste THE NEON DEMON inspireren door de wereld van opgroeiende, modebewuste pubermeisjes die in de ban leven van dat val(s)e ideaalbeeld van maar al te graag poseren voor een fotoshoot en/of de wereld rondreizen als mannequin.

Refn heeft thuis twee opgroeiende dochters rondlopen, vandaar de idee. Niet toevallig dat Refn zijn horrorverhaal situeert in Los Angeles, de stad van 'de (gevallen) engelen'. Jesse, amper 16 jaar, wil haar ultieme droom waar maken. De foto’s die een vriendje van haar neemt zijn ondanks hun onschuld al een voorbode voor wat komen gaat. Wanneer het meisje wordt ‘ontdekt’ en zij wordt voorgesteld als fenomeen moet het vriendje al snel plaats maken voor een professionele omgeving, vol wolfijzers en schietgeweren;

Maar het milieu waar het onbevangen meisje in verzeild geraakt, is een krabbenmand van verleiding, (af)dreiging, afgunst en jaloezie, een arena op leven en dood. Vooral is THE NEON DEMON ook een variant, een directe verwijzing naar het verhaal van Elisabeth Báthory – al eerder opgevoerd door onder anderen Julie Delpy in La comtesse en door Walerian Borowczyck in Contes immoraux. Ook Harry Kümel liet zich door de bloedgravin inspireren voor Les lèvres rouges. Een gravin (“Bloed is de eeuwige jeugd”) die zich baadde in het bloed van maagden om er zo eeuwig jong te kunnen blijven uitzien.

Refn filmt zijn elliptische film over de mode en de dood in het witste wit dat fel contrasteert met het (bloed)rood. De spanning, het hypnotiserende dan wel dreigende sfeertje dat Jesse constant aan den lijve moet voelen, infiltreert ook het brein van de kijker. Gelukkig maar dat het meisje, hoe jong ook, zich hoe langer hoe weerbaarder opstelt. Jammer dat Refn in zijn drang om dat artificiële nepwereldje te counteren zijn zielenheil zocht in een esthetiek van de leegte. Zijn THE NEON DEMON slalomt van een overgeësthetiseerde zedenschets naar een even sober als modieus horrorverhaal. Want voor een volgende generatie dreigt de virtuele wereld de echte wereld te worden. Dat zou pas de horror zijn.

Geschreven door FREDDY SARTOR

The Neon Demon

15/06/2016
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2016
Distributeur: 
Cinéart

Media: 

onomatopee