The Other Woman

Nick Cassavetes maakte naam in Hollywood toen hij met The Notebook een romantisch drama maakte dat nog altijd tal van meisjesharten laat smelten. Na een ommetje langs de misdaadfilm Alpha Dog en drama’s My Sister’s Keeper (waarin hij Cameron Diaz al regisseerde) en Yellow (onlangs vertoond op BIFFF) keert hij terug naar het lichtere genre met THE OTHER WOMAN.

Wraak is al jaar en dag een dankbaar onderwerp voor harde actiefilms zoals Quentin Tarantino’s Kill Bill en Ridley Scotts Gladiator, nu blijkbaar ook voor komedies, zo demonstreerde Betty Thomas in 2006 al met John Tucker Must Die en dat is ook het geval in Cassavetes’ jongste THE OTHER WOMAN. Carly, een succesvolle zakenvrouw en minnares (tegen wil en dank) van Mark, bundelt de krachten met Kate, Marks vrouw, om de man het boetekleed te laten aantrekken. Ook een andere minnares Amber zint op wraak wanneer blijkt dat Mark toch niet zal scheiden; het trio wil van het leven van hun gedeelde man een hel op aard maken.

De vrouw vandaag laat niet met zich sollen. De tijd dat mannen er zonder gevolgen een reeks affaires mochten op nahouden, is voorbij. Vrouwen aan de macht! Dat lijkt de boodschap te zijn van THE OTHER WOMAN, een film die duidelijk op een vrouwelijk publiek lijkt te mikken. Toch worden de vrouwen afgeschilderd als clichés, die in een vast patroontje passen. Scenariste Melissa Stack wil laten zien dat vrouwen zich uit een vast stramien kunnen losmaken, al lijken haar personages alleen maar uit archetypische karaktertrekken te bestaan.

Kate is het prototype van de brave huismoeder; bang voor elke confrontatie dan ook. Carly is een zakenvrouw die naast haar drukke job geen tijd heeft voor een sociaal leven. En Amber is een mooi lijf in een (te) kleine bikini, een dom blondje zonder veel inhoud. Natuurlijk wordt Kate zelfstandiger naar het einde toe en leert Carly het belang van vriendschap. Dat neemt niet weg dat de personages de hele film door een rolpatroontje invullen en stigma’s bevestigen. Ambers personage lijkt trouwens een excuus om Kate Upton in slow motion over een strand te laten lopen, iets dat ze in elk geval veel beter kan dan acteren.

THE OTHER WOMAN serveert een dosis humor met een flinke feministische insteek. Net zoals Ilse Somers’ bioscoopfilm Weekend aan Zee en de televisieserie Loslopend Wild bij ons wil deze film tonen dat vrouwelijke komieken net zo grappig als hun mannelijke collega’s kunnen zijn. Jammer genoeg zijn de meeste gags niks nieuws: tegen een glazen deur lopen, eieren in een shampoofles en laxeermiddelen in proteïneshakes… Het slapstickgehalte is hoog, maar daarom niet van een hoog niveau.

Geschreven door WOUTER SPILLEBEEN

The Other Woman

14/05/2014
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2014
Distributeur: 
Fox

Media: