Possessions

Franse cineast Eric Guirado, een voormalige journalist die vaak sociale thema’s verwerkt in zijn films, waagt zich aan de verfilming van de “l’affaire Flactif”, een moordzaak die net zoals de ophefmakende “Kasteelmoord” in Wingene vandaag, alle verbeelding tart. Het verhaal is het resultaat geworden van elementen uit de Flactif-zaak samengevoegd met enkele fictieve wendingen.

Bruno en Maryline Caron  wagen hun kans op een betere toekomst en ze verhuizen samen met hun dochtertje naar een chalet in een idyllisch Frans dorpje in de Alpen. Daar ontmoeten ze de familie Castang, de eigenaars van de chalets. Eerst lijkt het tussen beide families koek en ei maar dan vertroebelt de verstandhouding zienderogen. De chalet bestemt voor de Carons is nog niet bewoonbaar. Ze verblijven een tijd in een luxueuzere chalet maar al snel moeten ze ook daar weg. De inrichting van hun chalet laat op zich wachten en de Carons worden gedwongen alsmaar opnieuw te verhuizen. Het armere gezin koestert een jaloezie tegenover de rijke Castings wat uiteindelijk desastreuze gevolgen heeft.

POSSESSIONS lijkt een luide aanklacht te zijn tegen een overdreven materialistische levensstijl. Guirado benadrukt zijn statement met vele reclameboodschappen van kredietverstrekkers waar de personages op de televisie naar kijken. Hoe duidelijker de boodschap, hoe meer de film aan  subtiliteit inboet. Het neemt de geloofwaardigheid weg van de personages die meer in het teken gaan staan van de aanklacht in plaats van het verhaal. Ze worden herleid tot karikaturen. Het lijkt alsof de wendingen en de omstandigheden er niet meer om doen, alles is gefocust op de clash tussen de klassen. Jammer. De clichés stapelen zich op en het plot wordt te voorspelbaar.

Dardennes-acteur Jérémie Renier, enkele kilo’s bijgekomen voor de rol van Bruno, speelt bij momenten sterk. De acteur bekend van onder meer La Promesse en L’enfant, weet zich het personage eigen te maken: zijn behoeften, zijn twijfels en zijn impulsiviteit. Renier is een van de betere acteurs in POSSESSIONS. Maar uiteindelijk wordt ook hij ook karikatuur, deels doordat zijn tuning hobby nogal sterk in de verf wordt gezet en deels door zijn impulsief gedrag. Wel zit de interactie tussen Renier en Julie Depardieu goed. Ze vormen een hecht gezin waar niet aan kan worden getwijfeld. De scènes waarin alleen de familie Carons te zien is, zijn dan ook  best geloofwaardig.  Bij de ruzies tussen Bruno en Maryline, focust de camera op hun dochtertje Sabrina. Het onschuldig meisje zit bijvoorbeeld rustig te eten terwijl Maryline Bruno opstookt om wraak te nemen op de Castangs. Scheldentirades en opgefokt gedrag, het meisje ondergaat in stilte hoe bij haar ouders de stoppen doorslaan. Het zorgt voor een ontroerende noot in deze thriller.

Daarnaast weten Lucien Jean-Baptiste en Alexandra Lamy als Patrick en Gladys Castang weinig te overtuigen. Interessante personages want achter de façade van luxe gaan vele problemen schuil. Helaas wordt daar niets mee gedaan waardoor de Castangs een oppervlakkige nemesis worden van de Carons. Conclusie? De thriller grijpt de kijker niet echt bij zijn kraag. De goede bedoelingen van de cineast verzuipen in de clichés en verhaalwendingen die al te voorspelbaar zijn.

Geschreven door MATHIEU MORRET

Possessions

07/03/2012
Regisseur: 
Productiejaar: 
2011
Distributeur: 
Lumière

Media: