Prince Avalanche

In de jaren 80, 1988 om precies te zijn, richtten bosbranden een immense ravage aan in Texas in de VS. In deze desolate, lichtjes apocalyptische omgeving volgt PRINCE AVALANCHE van David Gordon Green (onder meer George Washington, 2000) – in feite een remake van het IJslandse Either Way van Hafstein Gunnar Sigurosson - twee werkmannen die verkeerslijnen schilderen op de eindeloze wegen, waar slechts een enkeling passeert.

Ze slapen in hun tentje langs hun werkterrein. De surreële situatie waarin ze zich bevinden is niets vergeleken met het onwaarschijnlijke samenzijn van hun personages. Alvin is de prekerige ‘werfleider’, die de broer van zijn vriendin als assistent heeft aangesteld omdat hij dringend volwassen moet worden. Lance zelf is het daar niet mee eens en verveelt zich stierlijk in de bossen, aftellend naar het volgende weekend waarin hij achter de vrouwen aan gaat (“I have a 80 to 90 percent success rate”, geeft hij zijn schoonbroer zonder enige aanstellerij mee).

Meer dan een habbekrats kan de film niet hebben gekost. Het zijn de personages die de plot voortstuwen en eerlijk is eerlijk, een sympathiekere film hebben we dit jaar niet gezien. Er wordt gedanst op een heleboel slappe koorden tegelijk: er zijn doorlopend knipogen naar de sulligheid van de personages zonder cynisch te worden, er wordt extreem low-profile gefilmd maar men vindt voortdurend poëzie in het banale, er zitten lichtjes fantastische elementen in het verhaal zonder het down-to-earth-gevoel te verliezen.

Het weekend brengt een verschuiving van toon mee. Lance heeft in zijn seksdoelstelling gefaald en Alvin, die verkoos om de vrije dagjes in eenzaamheid door te brengen, wordt van op afstand door zijn vriendin gedumpt. Plotseling zijn de twee heren geen familie meer en de frustraties leiden tot uitbarstingen van verbaal én fysiek geweld, gevolgd door een orgie van alcoholgebruik om ten slotte tot een catharsis te komen.

Deze kleine film die een laconieke komedie dan wel een filosofische road movie lijkt, is een wondermooie ontrafeling van vriendschap en verwachtingen in het leven, gebracht op een manier die ons eerst lijkt uit te nodigen om vanuit de hoogte wat lacherig te observeren, om uiteindelijk te getuigen van een mededogen dat ons met een warm gevoel naar huis stuurt.

Geschreven door MIK TORFS

Prince Avalanche

15/01/2014
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
Remain in Light

Media: 

Trailer: 

l9nZtAEZdTU

onomatopee