Q&A: animator Kim Keukeleire over Isle of Dogs

Een rijkgevulde zaal enthousiastelingen kwam in de Brusselse Palace kijken hoe Wes Anderson het er in zijn tweede stop-motionanimatiefilm ISLE OF DOGS van af had gebracht. Na de vertoning stond de Belgische Kim Keukeleire, een van de drie hoofdanimatoren, klaar om vragen te beantwoorden.

Kim Keukeleire (hier aan het werk in sneltempo) studeerde animatie aan La Cambre (Franstalig-Brusselse kunstacademie) en raadde de vele animatiestudenten in de zaal aan om vooral veel aan hun eigen projecten te werken. “Bouw voor jezelf een CV op. Met de technieken van vandaag is het zelfs mogelijk om thuis aan dingen te werken.” Ze kwam zelf met haar CV terecht bij onder meer de animatieploeg voor Frankenweenie (Tim Burton, 2012) en Wes Andersons vorige dieren-stopmotion: Fantastic Mr. Fox (2009). De gedetailleerde poppen met tastbare vacht deed de ploeg van Anderson nog eens over voor ISLE OF DOGS, gesitueerd in een dystopisch Japan waar alle honden verbannen worden naar Trash Island. Hoofdrollen Chief, Rex, King, Spot en Boss zetten, begeleid door het 12-jarige jongetje Atari, een odyssee in om zichzelf van het eiland te bevrijden.

KIM KEUKELEIRE: "Wes had een precies idee van wie welke scenes zou animeren. Er waren drie lead animatoren die de belangrijkste scènes voor hun rekening namen. Enkele maanden voor de opnames gingen we al aan de slag om de poppen te testen. Zowel het maken van de poppen als het animeren was volledig ambachtelijk. We moesten zien of alles goed functioneerde, zoals de bewegingen van de ogen. Dat was echt millimeterwerk: zo’n oog is maar 5 of 6 millimeter groot. Ook moesten we de persoonlijkheden van de personages verder ontwikkelen. Uiteraard stond een groot deel al uitgeschreven, maar de bewegingen, de gebaren, die dragen allemaal bij tot hun karakter."

Artistieke vrijheid

Wes Anderson is een pietje precies met oog voor detail. Ook in zijn tweede volledig geanimeerde film vallen de heel precieze, gedetailleerde vormgeving en decors op.

“Het visuele concept was al volledig uitgewerkt in animatics. Een animatic is de hele film getekend in statische, kleine tekeningen. Ze tonen composities, bewegingen en cameraposities. Dat stond eigenlijk al heel precies vast, tot soms de stand van de handen en de ogen toe. Vaak filmde Wes die uitgetekende scènes zelf, vooral de scènes waarin dialogen zaten.

   Daartegenover waren er ook scènes met meer vrijheid. Wat vaststaat is dat de animatoren iets onmisbaars konden aanreiken, en dat verwachtte Wes ook van ons. Hij wist dat we soms dingen moesten aanpassen om een shot er beter te laten uitzien. Door zijn ervaringen met Fantastic Mr. Fox had hij daar begrip en geduld voor. Hij merkte daar dat een precies uitgeschreven scène er toch verschillend uitziet, afhankelijk van wie die animeert. Om die reden koos hij nu per scène de gepaste animatoren die zijn visie het best zouden weergeven.”

Precisiewerk

“De opnames duurden zo’n 18 maanden. Elke animator maakte per dag gemiddeld zo'n 2 seconden animatie. In het totaal waren zo’n 350 mensen betrokken bij het decor, de accessoires, de personages enzovoort. Reken maar uit hoeveel werkuren er inzaten. Aan de opnames ging natuurlijk ook nog het maken van de poppen vooraf. Een speciale job, want om ze te maken heb je een soort van metalen skeletten nodig, die trouwens gemaakt werden door twee Belgen. Daarna komen de mensen die zich specialiseren in de vacht, de vorm, het lichaam … Voor elk stadium zijn er verschillende gespecialiseerde mensen. Ook voor Atari. Wes wilde dat elk haartje op zijn hoofd rond zou zijn, dus zijn hele haardos werd er haar voor haar ingestoken. De vacht ook. Daar is maanden research aan vooraf gegaan. Bij het maken van één pop zijn waarschijnlijk zo’n 50 tot 70 mensen betrokken.

   De hondenpoppen verschilden heel erg van de mensen, ook om te animeren. Dat stond al vroeg vast. Wes wilde dat de honden menselijk waren dan de mensen, om ze levendiger te maken. Zo konden ze hun mond en wenkbrauwen bewegen. De gezichten van de menselijke personages waren vooral maskers. Die werden vooraf gemaakt en dan was het een kwestie van ze te verwisselen. De menselijke personages waren dus minder expressief dan de honden, waarvan we het gezicht echt konden aanpassen.”

Traditiegetrouw

“Dit is geen film die het moet hebben van innovatieve animatietechnieken. Wes wou net het traditionele van de stopmotiontechniek behouden. Als we aan de slag gingen met rook of katoen wilde hij ze niet in postproductie toevoegen met special effects: ook dat moest volledig in stop-motion gebeuren. Net zoals de decors: ze zijn stuk voor stuk echt gebouwd. Wes gebruikte het postproductieproces enkel voor quasi onzichtbare dingen; om foutjes of problemen te verbergen. En dan ook alleen maar als het niet opnieuw gefilmd kon worden.

   Wat ook deels in postproductie moest gebeuren, simpelweg omdat er niet genoeg poppen waren, zijn de wide angle shots met een hele massa mensen of honden. De scène in de dôme is zo gefilmd per vijftig poppen. Dus telkens werden er maar vijftig geplaatst, en die verschillende opnames werden dan achteraf samen gezet. Animatoren hebben zo hun technieken. Zo keert dezelfde pop soms telkens wat aangepast terug in beeld in een volgende scène. Voor sommige shots werden zelfs geen volledige poppen gebruikt, maar wel een buste of een klein stuk van de hond. Dat zijn zo van die trucs waar wij mee werken."

Anderhalf jaar geprul met oogballen, hondenwenkbrauwen en vacht heeft geleid tot een bijzonder mooi resultaat, waar de ambacht van afstraalt. Gun jezelf de details en bekijk Isle of Dogs nu in de zalen.

Brussel, 12 april 2018

We vieren de release van de film met een speelse wedstrijd: stuur een mailtje naar win@filmmagie.be met je favoriete filmhond aller tijden en maak kans op een action figure van één van de vijf hoofdrolspelers: Chief, Rex, King, Boss of Spot én een geïllustreerd scenarioboek, met achteraan heel wat concept art.

Geschreven door CHARLOTTE TIMMERMANS

Q&A: animator Kim Keukeleire over Isle of Dogs

Regisseur: 
Scenario: 
Productiejaar: 
2018
Distributeur: 
20th Century Fox

Media: 

onomatopee