A Quiet Place

Regie-exploten van acteurs sterven vaak een stille dood. Even leek het ook die kant op te gaan voor John Krasinski, tot hij samen met Emily Blunt uitpakt met horrordrama A QUIET PLACE.

De carrière van sommige acteurs neemt soms vreemde wendingen. Neem nu John Krasinski, vooral bekend van de tv-reeks The Office en bijrollen in onder andere Jarhead, Licence to Wed en Leatherheads. Met de adaptatie van David Foster Wallace’ Brief Interviews with Hideous Men signeerde Krasinski zijn (terecht snel vergeten) regiedebuut. Het familiedrama The Hollars volgde. Deze feelgoodfilm deed ook niet bepaald een begenadigd regisseur vermoeden. De oersaaie beeldregie en het overdadige gebruik van pop- en rocksongs stonden de (best aardige) acteursprestaties in de weg. A QUIET PLACE lijkt bijna een herbronning. Of – om bij de inhoud van dit horrordrama te blijven – een hergeboorte. Krasinski schreef mee aan het script, gaf zijn echtgenote Emily Blunt de vrouwelijke hoofdrol, nam de mannelijke hoofdrol zelf voor zijn rekening en sprak de Deense DOP Charlotte Bruus Christensen aan voor de exquise fotografie.

Deze huiverfilm over creaturen die afgaan op geluid om te moorden dient zich op het eerste gezicht aan als een ordinaire variant op een uitgemolken genre. Ridley Scotts Alien, Steven Spielbergs Jaws en War of the Worlds en zelfs de dystopische samenleving van The Walking Dead (wees gerust: er komen geen zombies noch haaien voor in Krasinski’s film) dienden ergens als inspiratiebron. Krasinski smeedt verschillende genre-elementen echter tot een inventief en opwindend horrordrama. Centraal staat een gezin: vader, moeder en (aanvankelijk) drie kinderen. Krasinski lijmt de horrorelementen voortdurend aan spanningen tussen de familieleden, meer bepaald die tussen de vader Lee Abbott en zijn dove dochter Regan (Millicent Simmonds, u bekend van Todd Haynes’ Wonderstruck en in het echte leven ook doof). Niet gratuit, zoals later zal blijken.

A QUIET PLACE imponeert met een intense sfeerschepping. Krasinski maakt daarvoor dankbaar gebruik van het gegeven dat alles in stilte plaats vindt. Ook toont hij de wezens in het begin nauwelijks. De kijker verneemt de informatie met mondjesmaat. In de openingsscène, gesitueerd in een spookstad en een verlaten warenhuis, springt plots een krantenartikel in het oog waar de kop stelt dat ‘ze’ afgaan op geluid. Wat meteen duidelijk maakt waarom die familie blootvoets loopt en zich in gebarentaal uitdrukt. Later blijkt dat de oudste dochter doof is en de familieleden bijgevolg gewoon zijn zich in stilte uit te drukken. In de kelder van de grote boerderij waar de familie verblijft, schetsen korte woorden op een bord en krantenkoppen de situatie zoals die zich anno 2020 stelt. De creaturen zijn gepantserd en de hele wereld werd getroffen. Waar de wezens vandaan komen blijft (gelukkig) onbesproken. De mensheid werd gedecimeerd. De familie heeft enkel contact met verre buren via vuren die bovenaan de graansilo’s worden aangestoken. Eenmaal blijkt dat de moeder zwanger is, schakelt het tempo, waar de spanning voortdurend onderhuids wordt gehouden, een paar versnellingen hoger. Want hoe breng je in volstrekte stilte een kind ter wereld?

Het gebruik van geluiden is essentieel en is al even dwingend als de algemene stemming en de fotografie. Dat geldt zowel voor de scènes gefilmd vanuit Regans standpunt als voor scènes waarin de aliens rondsluipen en lopend water soms redding biedt. Krasinski geeft trouwens een les in spaarzaam filmen. Veel uitleg is niet nodig om de toeschouwer op de rand van zijn/haar stoel te krijgen. Een treffend camerastandpunt, een bijpassend geluidsdesign en mooi licht volstaan om in één shot hevige emoties op te roepen. Je hebt er geen volledig verhaal voor nodig. Geen jump scares hier. De soundtrack van Marco Beltrami is er soms net te veel aan. Stilte dus. Je zou best weleens kunnen verlangen dat de aliens uit A QUIET PLACE de chips- en popcornvretende medemens rondom je in de zaal uitroeien …

Vertoningen: cinenews.beMeer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in uw bus met een abonnement.

Geschreven door PIET GOETHALS

A Quiet Place

09/05/2018
Regisseur: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2018
Distributeur: 
Sony Pictures

Media: