The Raven

De Amerikaanse schrijver Edgar Allan Poe was een grootmeester van het kortverhaal en geldt zowat als de uitvinder van het detectivegenre. Hij ligt aan de basis van tal van verfilmingen, waarvan vooral de reeks die Roger Corman in de vroege jaren 60 draaide een cultstatus verwierf. Denk maar aan titels zoals House of Usher, Tales of Terror en The Masque of the Red Death.

Op basis van een cocktail van de bekendste verhalen van Poe (o.m. The Murders in the Rue Morgue, The Pit and the Pendulum en The Tell-Tale Heart) levert James McTeigue nu THE RAVEN af, naar ’s mans gelijknamige gedicht waar de prent voorts niets mee te maken heeft. Uitgangspunt zijn de laatste levensdagen van de auteur, die in 1849 in Baltimore in mysterieuze omstandigheden overleed. Na kennismaking met het personage Poe, geportretteerd als een berooide broodschrijver die zijn heil in de drank zoekt, komt de plotmechaniek op gang.

Opvallend is dat de makers de verhaalmaterie combineren met de moderne insteek van de copycat, want een fan van de schrijver pleegt een reeks moorden die door zijn werk lijken geïnspireerd. Wanneer de moordenaar hem uitdaagt tot een kat-en-muisspel en ook nog zijn geliefde ontvoert, worden de zaken voor Poe bepaald persoonlijk. Jammer genoeg is de relatie tussen schrijver en geliefde, het kloppende hart in de plotafwikkeling, bepaald ongeloofwaardig omdat er tussen beide acteurs geen enkele vonk overspringt. Dat brengt meteen de zwakke plek van de hele onderneming aan het licht. Het maakwerk komt nooit tot leven, het blijft een mechanische puzzel die behalve spanning om de afloop helemaal niets oproept.

James McTeigue weet hoe je een actiescène in elkaar steekt, maar weegt als regisseur te licht om een en ander de nodige stilistische allure te geven – een euvel waar ook al zijn V for Vendetta (2006) onder leed. De acteurs doen hun best, maar hun personages hebben weinig om het lijf. Zelfs de vaak uitstekende John Cusack (2012, High Fidelity, The Grifters) is een veeleer bleke verschijning als de beroemde schrijver. De symfonische soundtrack doet weinig meer dan de spanning in de verf zetten. Aan de pluszijde komen de donkere fotografie en sfeerschepping in een paar goedgekozen locaties. Maar meer dan een matig onderhoudende kijkervaring levert het niet op.

Geschreven door GORIK DE HENAU

The Raven

20/06/2012
Regisseur: 
Productiejaar: 
2011
Distributeur: 
UPI

Media: 

Trailer: 

kuireoKBiC0