Red Joan

Er zijn twee manieren om naar de film van theaterman Trevor Nunn te kijken: als een degelijke spionagethriller met een originele invalshoek: een intelligente vrouw herschrijft vanuit de schaduw een stuk geschiedenis waarin doorgaans enkel mannen figureren. Of als een traditioneel voortkabbelend routinewerk dat geen steken laat vallen, maar nooit pijn doet wanneer het pijn zou moeten doen.

De 80-jarige Joan (Judi Dench) wordt door de politie uit haar woning geplukt en ondervraagd voor het doorsluizen van informatie over nucleaire wapens naar Rusland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het volstrekt onwaarschijnlijk lijkende vertrekpunt wordt stap voor stap toegelicht tijdens flashbacks waarin we de jonge Joan (Sophie Cookson) carrière zien maken als laborant, om achtereenvolgens verliefd te worden op een jonge idealist en op haar getrouwde baas die het geheime onderzoek leidt dat de oorlog moet beëindigen met een nieuw (nuclair) wapen. Het straffe verhaal is waar gebeurd en werd enkele jaren geleden te boek gesteld in romanvorm door Jennie Rooney. Elementen voor een robuust scenario zijn er genoeg: een jonge vrouw die heen en weer geslingerd wordt tussen de passie voor een bevlogen idealist en een getrouwde intellectueel in woelige tijden; of het onwaarschijnlijke dubbelleven van een getalenteerde wetenschapper die haar land – en de hele westerse wereld in oorlog – verraadt. Dat de keuze voor een verhaal met vrouwelijke vrijbuiter geen toeval is, bewijzen oneliners als ‘niemand zal ons verdenken, want we zijn vrouwen’. De hele film lang is een ondertoon voelbaar van de domheid die gepaard gaat met het onderschatten van vrouwelijke wilskracht en intelligentie. De hele tegenstelling tussen het vrijheidslievende Westen en het totalitaire Rusland wordt ondergeschikt gemaakt aan deze genderkwestie. Een respectabel idee, maar een goed idee volstaat helaas niet om scherpe cinema af te leveren. Voor een feministische film over een waargebeurd verhaal waarin miljoenen levens in de waagschaal gesteld werden, is dit een opvallend makke bedoening. De flashbackstructuur voelt academisch aan en scenarist Lindsay Shapero berust zodanig in de buitengewone aard van haar bronmateriaal dat ze er volstrekt niets inventiefs aan toevoegt.

Vertoningen: cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in je bus met een abonnement.

Geschreven door MIK TORFS

Red Joan

19/06/2019
Regisseur: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2019
Distributeur: 
Cinéart

Media: 

onomatopee