Riddick

Negen jaar is het geleden dat Vin Diesel in guerrillastijl doorbrak in de low budget B-film Pitch Black. Sindsdien consolideerde hij zijn non-acteerstijl voornamelijk in de Fast & Furious–franchise, waarvan het zevende deel op dit moment vorm krijgt. Diesels iconische Riddick-personage glimde echter van het cultpotentieel en voor we het goed en wel beseften vlogen de videogames en zelfs tekenfilms over de zwijgzame antiheld ons om de oren. Sequel The Chronicles of Riddick was een uitgerokken videoclip op een van de pot gerukt scenario. Nu keren Twohy en zijn hoofdrolspeler terug naar hun roots met een low-profile vervolg op Riddicks avonturen dat aanvoelt als een verontschuldiging aan de fans.

In een uitgebreide en erg genietbare woordeloze proloog volgen we de manier waarop in RIDDICK de spierbundel op een vijandige planeet overleeft. Wanneer hij vriendjes wordt met een hyena/hond vervaagt de grens tussen kitsch en intelligente sci-fi op onnavolgbare Twohy-wijze. De camp-elementen zijn niet van de lucht; terwijl het ene huurlingenteam een bende nietsnutten is onder leiding van een sadistische macho, getuigen de anderen van een intelligente aanpak en tellen ze onder hun leden een lesbisch teamlid wier borsten alleen maar worden getoond om het grungy gehalte van de film te verhogen. Het decor is minimaal en wordt voornamelijk in het donker verkend, terwijl op de achtergrond een opkomende orkaan heel wat gevaarlijker is.

Het idee dat de bounty hunters worden belegerd door hun prooi (één persoon!) dan omgekeerd en dat de planeet de grootste vijand van iedereen zal blijken te zijn, is quasi briljant. De homo-erotische verlekkering waarmee Diesels lijf geadoreerd wordt en het nadrukkelijk achterwege laten van enige karaktertekening verhogen het cultplezier. Toch laat Twohy te veel kansen liggen om een betere film te maken. De scène waarin Riddick wordt afgemaakt, wordt op ridicule wijze gecounterd – een kredietwaardige filmheld kan nu eenmaal niet sterven. Het huis-clos, zorgvuldig voorbereid in een kleine ruimte op een agressieve planeet, krijgt nooit het claustrofobische karakter dat het verdient. Kortom, een welkom heraanknopen bij de geboorte van Diesels ongepolijste personage, maar voor wie Pitch Black nog nooit heeft gezien, blijft dat het ideale startpunt.

Geschreven door MIK TORFS

Riddick

25/09/2013
Regisseur: 
Productiejaar: 
2013
Distributeur: 
KFD

Media: 

Trailer: 

DqajDTn581Q

onomatopee