The Rider

Het rusteloze gehijg van een paard, een hoef die trappelt en schuifelt en een close-up van een paardenoog … Van deze pregnante beelden schiet Brady, het jonge hoofdpersonage van THE RIDER, ineens wakker. Wat een rare, nare droom. Het zit de cowboy ook niet mee. Erger nog, zowat alles zit tegen. Dat valt de hele film door van zijn ongelukkige, gespannen gelaatsexpressie af te lezen.

Enige troost en levensvreugde vindt Brady bij zijn zusje Lilly, die heel mooi (slaapliedjes) kan zingen, bij zijn kameraden rond een kampvuur en tijdens de blitzbezoekjes in een revalidatiecentrum aan zijn beste vriend, Lane Scott. Die was een groot rodeorijder tot het noodlot toesloeg en hij nagenoeg helemaal verlamd uit het strijdperk kwam. Het unieke, het merkwaardige aan THE RIDER, na Songs My Brothers Taught Me (2015) de tweede film van de Chinees-Amerikaanse filmmaakster Chloé Zhao, is dat elke acteur zo ongeveer zijn eigen leven naspeelt. Zij vond het verhaal voor deze film toen ze in de Pine Ridge Indian Reservation haar debuut aan het filmen was. Allesdurver Brady, eminent lid van deze gemeenschap native Americans, resideert in een reservaat in South Dakota in een sjofele stacaravan samen met zijn vader en 14-jarige zus. Brady’s moeder is jong gestorven.

Tijdens een rodeo werd ook Brady onverhoeds van zijn paard geschud en kreeg hij van de wilde, woest springende hengst een hoef tegen het hoofd. Medisch rapport: een ijzeren plaat in het hoofd en een rechterhand die vaak verkrampt, maar vooral het formele verbod om nog ooit paard te rijden, laat staan om deel te nemen aan een rodeo, door het prijzengeld het favoriete tijdverdrijf in een dergelijk reservaat. Als hommage aan zijn vriend Lane laat Brady een groot kruis op zijn rug tatoeëren met daarin als motief een cowboy op een dolle stier. “Ziek!” gebaart Lane Scott lacherig. Brady weet wel beter. Zo houdt de notoire, excellente paardentemmer en begenadigde paardenfluisteraar (“Van mijn vader en moeder geleerd, en goed naar de paarden hun oren gekeken!”) zijn zus voor: “God heeft aan iedereen een taak gegeven! En voor een cowboy is dat paardrijden!” Op de rug van een paard door de prairie rennen met de neus in de wind. Dat onbeschrijfelijke vrijheidsgevoel niet meer mogen ervaren is in de ogen van Brady een bijzonder zware beproeving. Welke toekomst ambieert hij? Is er voor hem nog wel een toekomst? Denkt hij zelf aan een nieuwe start? Of moet hij zijn levenselixir misschien bij Lane Scott gaan ophalen? Brady, een koppigaard eerste klas, is gedwongen om zich te herscholen, met zichzelf in het reine te komen, om eindelijk (proberen) te accepteren wie en wat hij is. Want eenmaal cowboy, altijd cowboy. Het levert prachtige, spannende staaltjes film op van de manier waarop Brady met heel veel geduld het vertrouwen weet te winnen van de wildste paarden met ronkende namen zoals Apollo en Chrystal.

Zhao’s THE RIDER – Caviar L.A. (Bert Hamelinck) is trouwens de producent van de film – is een doorleefd docudrama, een even intense als prachtige familiefoto van een hechte gemeenschap met haar talloze, angstaanjagende littekens die het enige tijdverdrijf, de rodeo, nalaat. Tegelijk is de achtergrond – het reservaat zelf – een en al drama, ingebed in de vicieuze cirkel van armoede, drank en gokken. Eerder al konden we ermee kennismaken in de prangende, sfeervolle thriller Wind River. Zhao filmt zeer naturalistisch, al is er ruimte voor gevoel, nostalgie en lyriek. Toch legt ze het accent van THE RIDER op de solidariteit en de weerbaarheid van deze cowboys. Brady verwoordt het zo, niet zonder een knik in zijn stem: “Wanneer een dier niet meer kan doen wat het wil doen, wordt het afgemaakt. Ik ben een mens, ik moet voortleven.” 

Vertoningen: cinenews.beMeer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in uw bus met een abonnement.

Geschreven door FREDDY SARTOR

The Rider

28/03/2018
Regisseur: 
Scenario: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2017
Distributeur: 
Cherry Pickers

Media: 

onomatopee