Rogue One: A Star Wars Story

Heeft u zich ooit afgevraagd hoe de rebellen uit deel IV (de originele Star Wars uit 1977) wisten waar de achillespees van de Death Star verscholen zat? Het antwoord vindt u in deze op zichzelf staande aflevering uit de Star Wars-saga.

Na het bijzonder geslaagde The Force Awakens een nieuw verhaal dat de losse eindjes aan elkaar knoopt, met opnieuw een vrouwelijke held in de hoofdrol (uiteraard politiek correct). De verwachtingen zijn dan ook hooggespannen. Maar worden ze ook ingelost?

De rebelse outlaw Jyn Erso ziet als kind hoe haar moeder gedood wordt door een officier van het Keizerrijk. Haar vader Galen wordt gevangen genomen. Hij zal vervolgens – onder dwang – de Death Star ontwerpen voor het Keizerrijk. Later, wanneer Jyn volwassen is, krijgt ze een bericht van haar vader via een boodschapper, waarin staat dat er in de Death Star een zwakke plek moet zitten. Ze gaat met haar multiculturele gevolg (ook heel politiek correct) op zoek naar de blauwdruk van het complex. Wat volgt heeft meer weg van een oorlogsfilm dan van een space opera

Hoewel de grote lijnen van het verhaal moeilijk te begrijpen zijn voor niet-kenners van het Star Wars-imperium, is Rogue One kinderspel. Herhalingen en vanzelfsprekendheden troef. Hoe realistisch en rauw Gareth Edwards de actiescènes ook had willen maken, het blijft braaf en netjes. Bovendien volgt het slappe verhaal de logica van een videospel, waar elke stap en vondst naar een volgende leidt en de boss fight tot de finale wordt opgespaard. Vrij voorspelbaar allemaal. Hier geen R2D2 en C3PO. De zelfrelativerende robothumor wordt deze keer opgediend door K2SO. Je voelt dat een zeker gevoel van paranoia is nagestreefd om de personages kleur en een lotsbestemming te verlenen. Maar elke dood van een held heeft eenzelfde emotionele impact als het schrappen van een item van een boodschappenlijst. Psychologische diepgang is hier al even ver te zoeken als de huwelijksperikelen van Bob De Bouwer, wat de snelle opeenvolging van actiescènes volslagen bloedeloos en saai maakt. Minpunt is tevens de opdringerige, alom aanwezige soundtrack. De fotografie daarentegen is over de hele lijn top. De decors en landschappen zijn oogstrelend en indrukwekkend, wat nog wordt benadrukt door de superieure 3D-beeldkwaliteit van de IMAX-projectie – ook al is ROGUE ONE niet in IMAX gedraaid.

Geschreven door PIET GOETHALS

Rogue One: A Star Wars Story

14/12/2016
Regisseur: 
Productiejaar: 
2016
Distributeur: 
Disney

Media: