The Shallows

Deze best geslaagde B-film vangt aan met de introductie van Nancy (Blake Lively). Als passagier in een jeep laat ze de betoverende jungle aan zich voorbijgaan terwijl ze druk op haar smartphone speelt. Haar chauffeur en gids op weg naar een ‘geheim’ strand begrijpt het niet. Waarom de ogen niet de kost geven?

Aan het strand wordt de actrice even aantrekkelijk voorgesteld als de paradijselijke lagune waarin ze zich bevindt. Nancy paradeert in een nauwsluitende bikini – de camera krijgt maar niet genoeg van dat kleine slipje – en ritst de wetsuit tot net onder haar boezem dicht. Yep! Er wordt flink op Blake Lively’s decolleté ingezoomd. Vervolgens klemt ze haar surfplank stevig tussen de benen en gaat ze vrolijk op het water dobberen. Genietend van de zon, de omgeving, het lekkere deinen en twee jonge kerels die – net zoals Nancy – op de golven wachten. Oh ja, je komt ook te weten dat Nancy geneeskunde studeert. Dat Nancy intelligent is en niet als dom blondje het gevecht met een haai aangaat, is mooi meegenomen.

In THE SHALLOWS is er geen sprake van mannelijke helden die behulpzaam zijn of met wie geconcurreerd moet worden. In deze thriller neemt de vrouw het op tegen … een haai. Een dier dat uitsluitend door instincten wordt gedreven. Het is een spektakel, gelijkaardig aan de oude Romeinse brood en spelen, waarbij slaven in de arena werden geworpen om het tegen elkaar of tegen roofdieren op te nemen.

Sinds Jaws en verschillende aanvallen van witte haaien aan de kusten van onder meer Mexico en Australië weet de doorsnee kijker ondertussen dat bepaalde haaien gevaarlijke roofdieren zijn. In Renny Harlins Deep Blue Sea zette Saffron Burrows een wetenschapper neer die haar gevecht tegen de haaien uiteindelijk verloor, de mannelijke held haalt het wél. Pakt THE SHALLOWS het origineler aan?

THE SHALLOWS bestaat grosso modo uit drie delen. In het eerste worden Nancy en de haai geïntroduceerd. De film schiet keihard en meeslepend uit de startblokken eenmaal Nancy van haar surfplank wordt geworpen, een knauw in haar been krijgt en voor haar leven zwemt naar een half opgegeten, drijvende walvis. De epiloog is geen uitweiding waart, en duurt gelukkig maar enkele minuten. Maar wat tussen de eerste overlevingspoging en de epiloog gebeurt, is prima entertainment. De manier waarop de haai aan zijn einde komt, moet je hebben gezien om het te geloven!

Ik heb deze finale confrontatie tussen agressor en slachtoffer geïnterpreteerd als de castratie van de man. Niet dat het duidelijk is dat de haai een mannetjesdier is. Maar het kat-en-muisspel tussen dier en vrouw kan in een dergelijke context worden gezien. En dan wordt het wel leuk. Want de ‘mooie deerne’ (in feite een typisch Amerikaans schoonheidsideaal) wint het uiteindelijk van de roofzuchtige man die het op haar lijf heeft gemunt. Dan toch een triomf van vrouwelijk vernuft, doorzettingsvermogen en kracht?

Geschreven door

The Shallows

03/08/2016
Regisseur: 
Scenario: 
Muziek: 
Genre: 
Productiejaar: 
2016
Distributeur: 
Sony

Media: 

onomatopee