Sollers Point

Onze hoofdredacteur tipt Matthew Porterfield als “een van de meest interessante hedendaagse Amerikaanse filmmakers”. Zijn nieuwste film SOLLERS POINT draaide in augustus bij Flagey in Brussel, en wordt dit weekend hernomen door Cinema Zuid (Antwerpen). Lees hier onze bespreking en bezoek onze achtergrondrubriek voor een uitgebreid interview.

Matthew Porterfield blinkt uit in het observerend filmen van minimale verhaallijnen in zijn geboortestad Baltimore. In zijn debuut Hamilton (2006) kiemt een liefdesverhaal tussen de lanterfantende handelingen van enkele jongeren, in Putty Hill (2010) tast hij de familie- en vriendenkring van een aan een overdosis overleden jongeman af en in I Used to Be Darker (2013) staat een gezin op barsten terwijl een overzees nichtje op bezoek komt. Telkens verkiest hij onnadrukkelijke, zachte observaties met precieze omgevingsgeluiden en bescheiden lyrische toetsen boven revelerende plotwendingen en strak geknoopte conclusies.

SOLLERS POINT, zijn eerste film die in België een reguliere release krijgt, is genoemd naar een wijk in Baltimore en blijkt zijn meest narratieve film tot dusver. De 26-jarige Keith worstelt om de draad van zijn leven – liefst met vernieuwde vitaliteit – weer op te nemen nadat hij met een enkelband is vrijgekomen uit de gevangenis. Zo'n uitgangspunt kan, zoals in een resem andere Amerikaanse indies, uitnodigen tot levenslessen over zelfinzicht en de schaduwzijde van Amerika. En die zijn er ook wel, meer dan in Porterfields eerdere films en enigszins ten koste van de ingehouden waarnemingen die Porterfield een van de interessantste hedendaagse Amerikaanse cineasten maken. Zo ontleedt Keith zijn eigen gedrag: “I don’t have a problem with guilt. I just have a problem with knowing that I let everybody down.” Zijn beste bedoelingen om weer te integreren ziet hij verloren gaan door zijn opvliegende karakter. Maar finaal blijft Porterfield vooral geïnteresseerd in het sociaal-economische weefsel waarin zijn personages zich dag aan dag bewegen, de interacties met familie, vrienden, junkies en sociaal assistenten. Dat voel je in zijn op interviews gebaseerde dialogen en vooral ook terwijl de camera de huisgevels en straten aftast, of terwijl Keith met zijn hond stoeit of jogt door de straten van een wijk die hij door en door kent. Even lijkt hij dan – net als de kijker van een narratieve film – te vergeten dat hij een vastomlijnd parcours hoort te volgen.

Lees hier het interview met regisseur en scenarist Matthew Porterfield.

Vertoningen: cinenews.be. Meer reviews vind je maandelijks in print, te bestellen via info@filmmagie.be, te koop bij een van de verkooppunten of maandelijks in uw bus met een abonnement.

Geschreven door BJORN GABRIELS

Sollers Point

11/07/2018
Regisseur: 
Genre: 
Productiejaar: 
2017
Distributeur: 
Imagine Film Distribution

Media: 

onomatopee