Stories We Tell

Een van de bekendste frasen van verteller-songsmid Leonard Cohen, namelijk ”All I ever learned from love was how to shoot somebody who outdrew you” , lijkt uit te groeien tot een thema in de films van zijn (Canadese) landgenote (en actrice) Sarah Polley.

In The Last Waltz zoekt een jonge vrouw – gedragen door de gelijknamige song van Cohen – een passievolle uitweg uit haar huwelijk. In debuut Away from Her raken ontrouw en liefde verstrikt in de nevelen van Alzheimer. Na het zien van haar documentaire STORIES WE TELL is de neiging groot om dat alles te lezen in het licht van Polley’s eigen levensverhaal. En toch is deze documentaire geen op onthulling beluste (auto)biografie. Daarvoor ontglipt zowel moeder Diane als dochter Sarah te veel aan STORIES WE TELL. De ‘we’ in de titel staat voor de echtgenoot, de kinderen en de vrienden van Polley’s jong overleden moeder, de ‘stories’ voor de onvermijdelijk gekleurde herinneringen die elk van hen aan haar overhield en in de loop der jaren koesterde.

Polley ondervraagt hen, zoals een detective zegt ze zelf, en brengt het ontstaansproces van de documentaire ostentatief in beeld. Terwijl haar vader het relaas dat hij heeft neergeschreven in een opnamestudio voorleest, luistert Polley aandachtig toe. Af en toe, vaak bij dramatische passages, vraagt ze hem: ‘Dad, could you repeat that line?’ Vader, ooit acteur, net zoals zijn dochter (zij onder meer in Jaco Van Dormaels Mr. Nobody), herhaalt gewillig een stukje monoloog.

De vele lovende besprekingen ten spijt lijkt Polley opnieuw een film te hebben gemaakt waarbij de uitkomst (en de narratieve en vormelijke weg ernaartoe) al vrij snel vastligt – zelfs al wil STORIES WE TELL de structuur van een geleidelijke ontdekking aannemen. Ook nu staan pareltjes van sombere tragiek en vergankelijk geluk tegenover een demonstratieve vertelling.
Ondanks de vele verhalen over haar en de nagespeelde scènes in Super 8 blijft ‘Mum’ de grote afwezige. Wie was toch die vrouw? Talentvolle actrice en bohemienne of overtuigde huisvrouw? Had ze zoals stille waters diepe gronden, of droeg ze altijd het hart op de tong?

Misschien kunnen achterblijvende hersenspinners te rade gaan bij die andere Canadese songwriter, Neil Young, wiens ‘Restless’ het filmdebuut van Polley afsloot: “There is a town in north Ontario, with dream comfort memory to spare, and in my mind I still need a place to go, all my changes were there...”

Geschreven door BJORN GABRIELS

Stories We Tell

07/08/2013
Regisseur: 
Productiejaar: 
2012
Distributeur: 
A-film

Media: 

Trailer: 

ytq4VZ2Nyxg

onomatopee