T2 Trainspotting

Twintig jaar nadat Mark Renton zijn maten berooid achterliet in Londen en er met de winst van een drugsdeal vandoor ging, keert hij terug naar Edinburgh.

Spud, nog steeds aan de heroïne, verloor zijn sociale uitkering, kind en job omdat hij overal een uur te laat kwam. Junkies hebben namelijk geen besef van een zomeruur. Sick Boy is overgeschakeld van H naar coke, leeft van afpersing en een escortservice en wil van het café van zijn ouders een hoerenkast maken. Begbie ten slotte, nu de belichaming van de opvliegende sociopaat, is net ontsnapt uit de gevangenis. Als hij hoort dat Renton terug is, zint de agressieveling op wraak.

In deze sequel op dé cultfilm uit 1996 blijft de vraag: waarom? Het gedeeltelijk in Schots dialect geschreven Trainspotting van Irvine Welsh bevatte nog verschillende onbezochte plot points, maar daar is deze T2: TRAINSPOTTING niet op gebaseerd. Welsh’ Porno – het vervolg op Trainspotting, tien jaar later – leverde wel een beetje mosterd. Maar het waanzinnige nihilisme, egocentrisme en opportunisme uit deze roman zijn behoorlijk bijgeschaafd. Regisseur Danny Boyle en scenarist John Hodge reduceren de onderbuik van Edinburgh tot kwajongensmateriaal. T2 is – zowel inhoudelijk als formeel – niet zo invloedrijk als het origineel. Kan ook niet. Vermakelijk en vitaal is dit verhaal over een groepje veertigers dat kampt met een midlifecrisis wel.

Deze geboren mislukkelingen blikken nostalgisch terug naar vervlogen tijden. Boyle bouwt flashbacks en knipogen in naar de film waar hij internationaal mee doorbrak, zonder zelf nostalgisch te worden. Maar het nieuwe is er uiteraard af. En was Trainspotting het portret van een tijdsgeest en een generatie, dan is T2 niet veel meer dan het sombere vervolg erop. Hoewel de humor en de energieke montage en beeldregie (hoewel niet zo dol als het origineel) een onverdroten levenslust uitademen, is de ondertoon van deze sequel troosteloos.

De soundtrack is opnieuw de motor onder het drama, met leuke variaties op ‘Born Slippy’ en ‘Lust for Life’. Renton mag zijn ‘Choose Life’ nog eens overdoen – deze keer met verwijzingen naar sociale media en andere hedendaagse hete hangijzers – die al even muzikaal klinkt als de stuwende muziekfragmenten. “Welk leven dan?” denk ik vervolgens.

Geschreven door PIET GOETHALS

T2 Trainspotting

01/03/2017
Regisseur: 
Scenario: 
Genre: 
Productiejaar: 
2016
Distributeur: 
Sony Pictures

Media: 

onomatopee